اصلاح سیستم مجازات دستگاه قضایی (Criminal Justice System) در دو کشور همسایه

در زندانهای آمریکا و کانادا چه می گذرد؟

سندرا بِلِند (Sandra Bland) دهم جولای در حین رانندگی و تغییر خط در یکی از شهرهای تگزاس، از چراغ راهنما استفاده نکرد. سه روز بعد جسد او را در سلول زندانی که به دنبال این واقعه به آن منتقل شده بود، یافتند. او خود را دار زده بود.

سندرا بِلِند  (Sandra Bland) 29 ساله اهل شیکاگو که به تازگی با یافتن شغلی به ایالت تکزاس کوچ کرده بود در 13 جولای در زندان Waller County Jail   خود را دار زد.

سندرا بِلِند (Sandra Bland) 29 ساله اهل شیکاگو که به تازگی با یافتن شغلی به ایالت تکزاس کوچ کرده بود در 13 جولای در زندان Waller County Jail خود را دار زد.

پلیس گشت که او را متوقف کرده بود در مواجه ای که به دنبال جدل با سندرا که در داخل اتومبیلش نشسته بود او را با تفنگ تیزر خود مورد تهدید قرار داده و گفته بود «آتشت می زنم.»

16 جولای، 3 روز پس از مرگ سندرا، اوباما کاری می کند که 43 رئیس جمهور پیش از او در زمان ریاست جمهوریشان نکرده بودند؛ بازدید از یک زندان. او در تلاش برای اصلاح سیستم مجازاتی دستگاه قضایی آمریکا در یافتن راه حلهای جایگزین و متناسب کردن میزان زندانی کردن با شدت جرائم از خود مثال می آورد:
«این (زندانیان) وقتی که از جوانی و نوجوانی خود حرف می زنند، کارهای احمقانه ای را انجام داده اند که با کارهایی که من در آن سن انجام داده ام، فرقی ندارند.»



آگهی

او با اشاره به هزینه سالیانه 80 میلیارد دلاری مالیات دهندگان برای حبس کردن زندانیان گفت به جوانانی که «کارهای احمقانه انجام می دهند» باید با دیدی متفاوت با مجرمین نگاه شود و به آنها فرصت و امکانات داد که از قید آن کارهای احمقانه خلاصی یابند.»

او در ادامه گفت: «ما تمایل داریم آنچه که در زندانهای آمریکا می گذرد را طبیعی بدانیم، در حالی که این امر عادی نیست. این چیزی نیست که در کشورهای دیگر اتفاق می افتد. چیز عادی این است که جوانان اشتباه می کنند.»

با 716 نفر زندانی برای هر یکصد هزار نفر جمعیت، آمریکا بالاترین میزان زندانیان را در دنیا دارد. در مقایسه، انگلستان با 148، ایتالیا 106، فرانسه 98، ژاپن 51، روسیه 475، جمهوری آذربایجان 413 و تایلند 398 زندانی به ازا هر یکصد هزار نفر جمعیت خود داشته اند. (آمار می 2011) با ۲,۲۳۹,۷۵۱ زندانی (اکتبر ۲۰۱۳)، در آمریکا بیش از مجموع زندانیان ۳۵ کشور اروپایی زندانی وجود دارد. و در حالی که از هر 22 نفر جمعیت دنیا تنها یک نفر آمریکایی ست از هر 5 زندانی دنیا یک نفر آمریکایی است.

در زندانهای کانادا چه می گذرد؟
با 118 زندانی در ازاء هر یکصد هزار جمعیت، میزان حبس شدگان کانادایی ها 6 برابر کمتر از آمریکایی های زندانی هستند.

با مقایسه متوسط 150 زندانی در ازاء یکصد نفر در دنیا، این میزان دو برابر میزان زندانیان در اندونزی، فنلاند و قطر است.

در مقابل، میزان زندانیان در ایران 2/5 برابر، در دومینیکن دو برابر و در روسیه 4 برابر میزان زندانیان در کانادا است. (آمار مرکز بین المللی مطالعات زندانها ICPS) با وجودی که میزان زندانیان در دو کشور همسایه کانادا و آمریکا قابل مقایسه نیستند، شرایط برای زندانیان محکوم نشده در زندانهای کانادا از آمریکا بدتر است. مرکز ICPS در گزارش سال گذشته خود درصد این بخش از زندانیان را به کل زندانیان برای کانادا 35 درصد و برای آمریکا 21/6 درصد اعلام کرده است.

Incarceration_rates_worldwide

این در حالی است که سرمقاله 17 جولای روزنامه گلوب اندمیل با این جمله آغازشده که: «هر روزه، تعداد بی گناهان در زندانهای کانادا از تعداد مجرمین بیشتر است.» و در ادامه گزارش می نویسد: «55 درصد زندانیان در زندانهای استانی و منطقه ای به جرمی محکوم نشده اند.»

این سرمقاله با عنوان: «اکثر زندانیان کانادا به هیچ جرمی محکوم نشده اند. آنها چرا در زندان هستند؟» در خصوص استفاده از تعریف «بیگناهان» آورده «منظور ما کسانی هستند که به جرمی متهم شده اند و در زندانهای موقتی پلیس، یا زندانها به خاطر گذاشتن وثیقه و یا دادگاهی شدن، منتظر هستند.»

در این یادداشت آمده: «در سال 2001 وضعیت برعکس بود و اکثریت زندانیان محاکمه و محکوم شده بودند. اما با کاهش جرائم و سخت گیری در شرایط وثیقه گذاشتن، کشور در این شرایط نامعقول قرار داده شده است.»

این مقاله با انتقاد از سیاستهای دولت آقای هارپر تنها در تمرکز بر «حقوق قربانیان» و بی توجهی وزیر دادگستری وقت «پیتر مک کی» به وعده انجام اصلاحات، می نویسد: «محافظه کاران با اصلاح سیستم قضایی به طوری که به افراد متهم اجازه زندگی در خارج از زندان را تا رسیدگی به پرونده شان داشته باشند، علاقه ای نداشته اند.»

این سرمقاله در ادامه، ضمن اینکه به ایجاد فضای منفی «مداراگری با خطاکاران» از طرف محافظه کاران می گوید این تنها نخست وزیر استفن هارپر نیست که با این اصلاحات مخالف است، هیچ سیاستمدار دیگری چه در سطح استان یا فدرال از ترس برچسب خوردن با «مداراگری با خطاکاران» از مواجه با این شرایط طفره می روند.

به نقل از گزارش جامعه جان هواردِ انتاریو (John Howard Society of Ontario) این سرمقاله می گوید: «20 سال پیش در اکثر موارد جرمهای کوچک مانند استفاده کنندگان مواد مخدر، افراد با بیماریهای روانی متهم به جرائم غیرخشونت بار، کسانی که برای اولین بار خلافکار شناخته می شدند، به طور اتوماتیک به آنها وثیقه داده می شد. امروزه، دادگاههایی برای وثیقه گذاشتن چنین افرادی بارها به تعویق می افتد.»

در انتها با اشاره به «وضعیت خراب» System is Broken و نبودن اراده سیاسی برای اصلاح سیستم، این سرمقاله می پرسد: «آیا در کانادا سیاستمداری پیدا می شود که جرات کند با این مشکل روبرو شود؟ کسی که از القائات «سختگیری علیه بزهکاری» Tough on Crime که تبلیغ می شود، نترسد و سیستم بهتری را جایگزین کند؟ و یا ما همچنان کشوری باقی خواهیم ماند که از هر سه نفر زندانی، دو نفرشان به هیج جرمی محکوم نشده اند؟»

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید