با پرهیز از بی‌تفاوتی، سال مشارکت فعال در امور سیـاسی ـ اجتماعی را آغاز کنیم

در آغاز سال تازه‌ای از تقویم ایرانی قرار داریم. میلیون‌ها ایرانی در درون و بیرون از خاک ایران و بسیار غیر ایرانیانی در حوزه تمدن و فرهنگ و ادبیات ایرانی به شیوه‌های گوناگون رسیدن بهار و چرخش سال را گرامی می‌دارند. ایرانیان مهاجر پراکنده در بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ جهان به فراخور تعداد و امکانات‌شان با برگزاری جشن‌ها و گردهمایی‌ها، نوروز را بهانه‌ای می‌کنند برای حفظ و تقویت هویت فرهنگی خود و فرزندانشان، تجدید دیدار با دوستان و نیز برقراری ارتباط با غیر ایرانیان.

تجربه ایرانیان مهاجر به کشورهای آمریکا و کانادا در سه دهه گذشته و برگزاری منظم‌تر و پرمحتواتر جشن‌های نوروزی موجب شده که علاوه بر شهروندان عادی غیر ایرانی، بسیاری از مقامات سیاسی رده‌های گوناگون این دوکشور نیز با فرهنگ و هنر ایرانیان آشنا شوند. پیام‌های نوروزی آقای باراک اوباما در چند سال گذشته انعکاس مثبت و گسترده‌ای در میان ایرانیان درون و بیرون از ایران داشته است. در کشور کانادا نیز به دلیل ترکیب جمعیتی چند قومی و چند فرهنگی دیرینه این کشور همیشه رسم بوده که نخست وزیر و تعدادی از مقامات سیاسی در رده‌های فدرال، استانی و شهری، همانگونه که جشن‌ها و مناسبت‌های فرهنگی دیگر اقوام و ملیت‌های ساکن کانادا را گرامی داشته‌اند، در آستانه سال نو ایرانی، نوروز را به ایرانیان شادباش ‌گفته و می‌گویند. از چند سال پیش هم که در پارلمان انتاریو و در پارلمان کانادا روز 21 ماه مارس بعنوان نخستین روز بهار و آغاز سال نو ایرانیان رسما به ثبت رسیده است توجه به جشن‌های نوروزی ایرانیان بیشتر شده است. حالا دیگر عادی است که تعدادی از مقامات سیاسی فدرال و استانی و شهری کانادا، بویژه در شهرها و مناطقی مانند انتاریو و تورنتو که بیشترین تعداد مهاجران ایرانی ساکن هستند، در همه جشن‌ها و میهمانی‌ها و مراسم فرهنگی و ملی مانند نوروز و چهارشنبه سوری یا شخصا حضور می‌یابند و یا پیام‌های تبریک و دوستی ارسال می‌کنند.

اما جشن‌های نوروزی امسال ایرانیان مهاجر به کانادا، در شرایطی برگزار می‌شود که در ماههای پیش رو در سه سطح فدرال، استان انتاریو و شهرداری تورنتو انتخابات سراسری برگزار خواهد شد. و آنچنان که مرسوم بوده و هست بسیاری از چهره‌ها و شخصیت‌های سیاسی و کاندیداها با اشتیاق فروان، جهت جلب توجه و کسب آرای شهروندان ایرانی- کانادایی تلاش می‌کنند. در این میان چند تن از اعضای جامعه ایرانی- کانادایی نیز هستند که برای هریک از انتخابات‌های پیش رو از مناطق مختلف کاندیدا شده‌اند و می‌کوشند با حضور در هریک از اجتماعات ایرانیان به مناسبت جشن‌های نوروزی، از بازارهای نوروزی گرفته تا مراسم چهارشنبه سوری و کنسرت‌ها و میهمانی‌های کوچک و بزرگ، حضور داشته باشند و خود و برنامه‌هایشان را معرفی کنند و رای و حمایت بدست آورند.



آگهی

اهمیت انتخابات‌های آینده کانادا تا آنجاست که آقای استفن هارپر، نخست وزیر کانادا، در پیام نوروزی خود به جامعه ایرانی- کانادایی به گونه‌ای غیر مستقیم اظهارنظر و خطای اخیر وزیر امورخارجه کانادا در مورد بکار بردن نام جعلی «خلیج عربی» را جبران می‌کند و پیام نوروزی خود را به شکلی تنظیم می‌کند که جمله‌ای هم با تاکید بر نام «خلیج فارس» در آن باشد. پیام نوروزی امسال آقای هارپر به خوبی نشان می‌دهد که جامعه مهاجران ایرانی- کانادایی پس از سه دهه حضور در این کشور قابلیت‌ها و توانایی‌هایی دارد که دیگر قابل انکار یا بی‌توجهی نیست. اعتراض به‌جا و شایسته و متمدنانه همان چند ده نفری که با حضور در خیابان یا ارسال ایمیل و نامه به دفتر وزیر امورخارجه کانادا و دیگر مقامات دولتی در سطح فدرال نسبت به خطای سهوی یا عمدی وزیر امورخارجه کانادا در بکار بردن نام صحیح و تاریخی خلیج فارس صورت گرفت موثر و کارساز بوده است.

به نظر می‌رسد که شرایط کنونی حاکم بر جامعه ایرانی- کانادایی و توجه بسیار سیاستمداران کانادایی به فرهنگ و جشن‌های ملی و باستانی ایرانیان، حتی اگر واقعی و صمیمانه نباشد و به خاطر محاسبات سیاسی صرف ابراز شود، فرصت بسیار مناسبی برای همه ماست تا نوع و ماهیت مناسبات واقعی جامعه ایرانی- کانادایی با سیاست‌مداران و مقامات تصمیم‌گیرنده کانادایی را اصلاح کنیم و بر پایه‌ای اصولی و درجهت حفظ و تقویت منافع عمومی ایرانیان مهاجر به کانادا دوباره بنا کنیم.

متاسفانه در طول سال‌های گذشته به دلیل پراکندگی، کم‌کاری، بی توجهی و حتا عدم آگاهی عمومی افراد و نهادهای فرهنگی- اجتماعی صادق و درست‌کار، فرصت و امکان برقراری تماس جامعه ایرانی- کانادایی با مقامات سیاسی کانادایی، در همه رده‌ها، در انحصار تعداد بسیار معدودی از افراد «فعال» جامعه ایرانی قرار داشته است که با استفاده از امکانات مالی خود، از طریق حمایت‌های مالی از سیاستمداران، از سویی در پی جازدن خود بعنوان «لیدر»های جامعه ایرانی- کانادایی بوده‌اند و از سوی دیگر در پی کسب اعتبار و حفظ و تقویت منافع شخصی و بیزینسی و سیاسی خود و یا گروه و دسته‌ ایدئولوژیک و یا سیاسی مورد نظر خود.

تعدادی دیگر با سوء استفاده از وضعیت اسفبار نقض حقوق بشر در ایران، بی آنکه کوچکترین کمکی به بهبود وضعیت قربانیان نقض حقوق بشر و مبارزان آزادیخواه ایران بکنند، با نزدیک شدن به مقامات سیاسی کانادایی اغلب ناآشنا با واقعیت‌های سیاسی- اجتماعی جاری در ایران، فقط منافع شخصی خویش را تضمین کرده‌اند و گاه مشاوره‌ها و توصیه‌های خطرناکی و ضد مردمی و ضد منافع ملی ایرانیان هم ارائه کرده‌اند. در حالیکه سیستم مناسبات مردم با سیاستمداران در جامعه‌ای دموکراتیک مانند کانادا امکانات بسیاری در اختیار شهروندان قرار می‌دهد تا بی واسطه نظرات و خواسته‌های عمومی جامعه‌ مهاجرتی که به آن تعلق دارند را به گوش مقامات سیاسی و تصمیم‌گیر برسانند و آنان را با توجه به مسئولیت‌هایشان پاسخگو کنند.

این روزها و هفته‌ها و ماه‌های آینده فرصت‌های بیشماری برای جامعه ایرانی- کانادایی فراهم خواهد شد تا رو در رو با بسیاری از کاندیداها و مقامات سیاسی کانادایی چه در سطح کشور، چه در سطح استان یا شهری دیدار و گفتگو داشته باشیم.

شاید یکی از ضروری‌ترین وظایف هریک از ما در برخورد با آنان این باشد که یادآوری کنیم جامعه مهاجران ایرانی- کانادایی، جامعه‌ای است متنوع با گرایش‌های سیاسی مختلف و هریک از نهادها و افرادی که خود و نهادشان را معرف و نماینده ایرانیان کانادا معرفی می‌کنند تنها سخنگوی شخص خود و اعضای واقعی(نه ادعایی) نهادی هستند که آنرا اداره می‌کنند. در نخستین ساعات و روزهای سال نو ایرانی دست‌کم می‌توانیم یکی از اهداف و آروزهای انجام دادنی خود را پرهیز از بی‌تفاوتی و برعکس مشارکت فعال در همه امور جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم قرار دهیم.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید