استعفا از نمایندگی پارلمان، با هق‌هق گریه و هوشیاری بسیار!

آقای جیم کاریجیانیس، نماینده لیبرال منطقه اسکاربورو (شرق تورنتو) در مجلس فدرال کانادا، روز سه شنبه با خطابه‌ای بسیار احساسی و با هق هق گریه، درصحن علنی پارلمان، از مقام خود استعفا داد، تا راه تازه‌ای را در میدان سیاست آغاز کند.

آقای کاریجیانیس دلیل اصلی کناره‌گیری از مقام نمایندگی پارلمان را البته تمایل به گذراندن وقت بیشتر در کنار خانواده عنوان کرد و گفت در ضمن قصد دارد بعنوان نماینده شورای شهر تورنتو به دفاع از منافع مردم حوزه انتخابی خود بپردازد.

جیم کاریجیانیس 58 ساله، از گروه مهاجران یونانی به کاناداست که از کودکی به این کشور آمده و بیش از 25 سال نماینده پارلمان کانادا بوده است. آقای کاریجیانیس را بیش از ده سال است که می‌شناسم. دقیقا از زمان وقوع زلزله مرگبار بم در سال 2003 و توجه و علاقه‌ای که از آنزمان تاکنون به جامعه مهاجران ایرانی به کانادا و به تحولات سیاسی در ایران نشان می‌دهد. روحیه و رفتاری کاملا خلاف اغلب سیاستمداران کانادایی دارد. جثه‌ای بزرگ با رفتار و زبانی شرقی و بیشتر «جاهل منش»، با اظهار نظرهایی صریح و تند و بی محابا. در طول سالهای گذشته به بسیاری از کشورهای خاورمیانه و شرق آسیا، بعنوان نماینده پارلمان کانادا(چه تنها و چه با هیئت‌های سیاسی)، به مناسبت‌های انتخابات یا فاجعه‌های طبیعی مانند سیل و زلزله و رویدادهای دیگر سفر کرده است و به دلیل اینکه نماینده منطقه‌ای با ترکیب جمعیتی مهاجر قومی و فرهنگی بوده است، دوستان بسیاری در میان مهاجران دارد.



آگهی

آگهی

در ده سال گذشته، فرصت‌های بیشمار دیدار با او داشته‌ام و بدون استثناء هربار، جدا از حال و احوال‌پرسی معمول و مرسوم، اگر هم من حرفی برای گفتن نداشته‌ام، او پرسش‌هایی در باره جامعه ایرانی- کانادایی و یا تحولات ایران داشته است و چند دقیقه‌ای با هم صحبت کرده‌ایم. با اینکه رفتار ظاهری‌اش برای گروهی از فعالان و به اصطلاح «لیدر»های جامعه ایرانی بزرگشهر تورنتو خوشایند نیست(لابد به دلیل اینکه تعارف و جمله‌های کلیشه‌ای تعریف و تمجید بار کسی نمی‌کند)، اما صداقتی دارد که برای من همیشه قابل احترام و دوست داشتنی بوده است.

همه این صفات «مثبت» فوق(از نگاه من)، مانع از این نبوده و نیست که جیم کاریجیانیس منتقدان سفت و سختی نداشته باشد. نه فقط مخالفان عقیدتی و حزبی، بلکه شهروندان عادی و گروهی از افراد لیبرال‌ نیز با برخی موضع‌گیری‌ها و تصمیم‌های او مخالفند. از جمله رای مثبت او به تصمیم دولت هارپر در مورد دخالت نظامی کانادا در جنگ افغانستان. یا به نظر برخی دیگر فعالیت شدید او برای به رسمیت شناختن «نسل کشی ارامنه» توسط دولت ترکیه در سال 1915 میلادی.

اما همه معرفی و مقدمه طولانی از آن جهت آوردم که به سه جنبه مثبت استعفای آقای جیم کاریجیانیس از مقام نمایندگی پارلمان کانادا اشاره کنم:

  1. استعفای او از نمایندگی حزب لیبرال در پارلمان کانادا کمک بزرگی به روند بازسازی حرب لیبرال کانادا می‌کند. جیم کاریجیانیس با بیش از 25 سال سابقه حضور در پارلمان و سمت‌های دولتی و حزبی، متعلق به نسلی‌ست که به اصطلاح نسل «دایناسورها»ی حزب لیبرال لقب گرفته‌اند. نسلی که بویژه پس از صعود جاستین ترودو جوان به رهبری حزب، با نگاهی واقعگرایانه، دیگر جا و فرصتی برای خود نمی‌بینند. جیم کاریجیانیس در دو سه سال گذشته، عضو تیم کوچکی از «بولدوزر»های حزب لیبرال بود که تصور می‌کردند در سال‌های آینده نه تنها رهبری حزب، بلکه دولت کانادا را هم در دست خواهند داشت. اما بتدریج و با روشن‌ترشدن نقش و تاثیر ایده‌های تازه و نسیم جوان‌گرایی که در راهروها و دخمه‌های تنگ و تاریک حزب پرسابقه لیبرال وزیدن گرفته، برخی از «دایناسور»ها فهمیده‌اند که زمان رفتن رسیده است. در چنین شرایطی، پیش از آنکه نتایج صندوق رای هر یک از اینان را از گردونه سیاست و انتخابات به بیرون پرتاب کند، استعفا و کناره گیری، مناسب‌ترین و محترمانه‌ترین راه برای تغییر مسیر و فعالیت در زمینه‌ای دیگر است.
  2. اعلام تصمیم آقای کاریجیانیس برای شرکت در انتخابات آینده شهرداری تورنتو و عضویت در شورای شهر، فایده بسیاری برای اداره شهر تورنتو در چهار سال بعد خواهد داشت. استعفا از مقام نمایندگی پارلمان فدرال ضمن اینکه تضمینی برای انتخاب او به عضویت در شورای شهر است، با توجه به روحیه و زبان تند و تیز و تعلق‌اش به یکی از جامعه‌های قومی بزرگ کانادا، حضوری متفاوت در میان اعضای شورای شهر خواهد داشت. نهاد شورای شهر تورنتو تاکنون تقریبا مورد علاقه و توجه افراد و سیاستمداران برخاسته از جامعه‌های قومی و مهاجر به کانادا نبوده و دربست تیول سیاستمداران و فعالانی بوده که «کاناداییان سفید» نام دارند. اگر هم به احتمال آقای راب فورد دوباره به مقام شهرداری تورنتو انتخاب شود، شاید جیم کاریجیانیس از جمله معدود کسانی باشد که بتواند در برابر او صدایی رسا داشته باشد.
  3. آقای جیم کاریجیانیس، حتا اگر با هوشیاری و برنامه ریزی، برای جلب توجه افکار عمومی، نطق استعفای خود در جلسه علنی پارلمان را تهیه و قرائت کرده باشد، رفتاری متفاوت و بسیار مردم پسند انجام داده است. وی هنگام اعلام استعفای خود با تاثر و چشمانی اشک‌بار و لحظاتی با هق هق گریه گفت:» دوست دارم از این پس هرشب مادر 84 ساله خودم را ببینم. هرشب کنار همسرم در تخت بخوابم. هر روز با اتومبیل فرزندم را به مدرسه برسانم و فرصت بیشتری را با افراد خانواده و مردم منطقه مسکونی‌ام سرکنم. در حالی که در 25 سال گذشته از این مواهب محروم بوده‌ام»

بیان چنین حرفهایی در دورانی که یکی از ویژگی‌های سیاستمداران، تقریبا در همه جا، نمایش رفتارهایی سرد و بی احساس و خشک و بی‌تفاوت و یا کلیشه‌ای است، رفتاری نادر است. اگر هنر «بازیگری» و «نقش آفرینی» از جمله ضرورت‌های موفقیت در میدان سیاست باشد، که هست، آقای جیم کاریجیانیس این هنر را به شکل «رئالیتی شو» هم ارائه کرده که در دوران ما به شدت مورد توجه است.

اغلب سیاستمداران در جامعه‌های دموکراتیک، چه پیش از انتخاب شدن و چه پس از سال‌ها نمایندگی شهروندان را داشتن، اگر مرتکب خلافی قانونی و اثبات شده، نشده باشند، حتما کارنامه‌ای دارند با مجموعه‌ای از نمرات مثبت و منفی. تنها هوشیاری و انصاف و ایده‌آلیست نبودن و قهرمان سیاسی پاک و معصوم نطلبیدن ما شهروندان است که می‌تواند تضمینی برای حفظ و ادامه زندگی به نسبت دموکراتیک برای همگان باشد. آقای جیم کاریجیانیس هم نه معصوم است، نه قهرمانی با کارنامه‌ای کاملا درخشان و منزه. فقط شاید اندکی از بسیاری سیاستمـداران دیگـر صــادق‌تــر و احساساتی‌تر باشد.

When:
Where:
Cost:
Info:
Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید


آیا می خواهید داغترین... اخبار تورنتو و کانادا را سریعا دریافت کنید؟

نام و آدرس ایمیل کافیست