گشایش پارلمان کانادا و برنامه‌های مردم پسند دولت با آینده نگری انتخاباتی!

هرسال در روز گشایش دوره جدید مجلس قانونگذاری کانادا، و سخنرانی نماینده نهاد سلطنت(فرماندار کل کانادا)، بحث‌های زیادی در مورد برنامه‌ها و اولویت‌های دولت وقت برای یک سال آینده مطرح می‌شود. پیشینه این رسم از دیر باز در برخی رژیم‌های پادشاهی و حتی برخی رژیم‌های جمهوری رواج داشته که معمولا توسط پادشاه و یا رئیس جمهور، خطاب به نمایندگان مردم ایراد می‌شده و می‌شود. در کشورهایی چون کانادا، که فقط در قانون اساسی و روی کاغذ سلطنتی هستند، اما پادشاه (یعنی ملکه الیزابت دوم) مستقیما در آن بر تخت ننشسته، نماینده رسمی او(که توسط نخست وزیر) به ملکه پیشنهاد شده و مورد تصویب وی قرارگرفته، متن کامل سخنرانی دولت و نخست وزیر به نمایندگان و ملت را ایراد می‌کند. تاریخ گشایش دوره‌های سالانه مجلس قانونگذاری در کشورها نیز بستگی به تقویم سیاسی و برگزاری انتخابات‌های سراسری دارد. اما عمدتا به دلیل تعطیلات تابستانی بیشتر مجالس قانونگذاری دوره‌های سالانه خود را پس از پایان فصل تابستان و شروع فعالیت‌های گوناگون آموزشی و غیره آغاز می‌کنند. روز چهارشنبه 16 اکتبر نیز پس از چند ماه بسته بودن و تعلیق فعالیت‌های قانونگذاری مجلس فدرال کانادا که با تصمیم شخص نخست وزیر صورت گرفته بود، پارلمان آغاز به‌کار کرد و آقای دیوید جانسون(فرماندار کل کانادا) جزئیات برنامه‌ها و اولویت‌های دولت محافظه کار آقای استفان هارپر، نخست وزیر کانادا را قرائت کرد.

معمولا اعلام اولویت‌های برنامه‌های دولت در دوره قانونگذاری یک سال آتی تمرین و فرصتی برای دولت‌هاست که نشان دهند همچنان تازه نفس‌اند، ایده‌های تازه دارند، و اداره کشور را با توانایی کامل می‌توانند ادامه دهند. رئوس کلی برنامه‌های دولت آقای هارپر برای یک سال آینده عمدتا بر موضوعاتی چون ایجاد کار و امکان حمایت بیشتر از خانواده‌ها، مبارزه با وقوع جرم و جنایت و خلاف‌کاری‌ها و چند نکته دیگر متمرکز است که به تفصیل در خبرها منعکس است.

اما با توجه به اولویت‌هایی که دولت آقای هارپر برای سال آینده در نظر گرفته، می‌توان گفت که چشم‌انداز انتخابات سراسری سال 2015 و آماده سازی و جلب توجه رای دهندگان و پیشگیری از یک شکست انتخاباتی، بیش از هر نکته مورد نظر و توجه دولت بوده است.



آگهی

آگهی

به عقیده برخی از تحلیلگران سیاسی متمایل به راست و هواداران سنتی حزب محافظه‌کار، خطری دولت کنونی را در انتخابات سراسری آینده تهدید نمی‌کند. به عقیده این گروه نه حضور پرتعداد نمایندگان حزب نیودموکرات، بعنوان اپوزیسیون رسمی، و نه وضعیت ناامید کننده تعداد نمایندگان لیبرال در مجلس فدرال، تهدیدی برای محافظه‌کاران در انتخابات آینده نخواهد بود. زیرا نه وضعیت اقتصادی جهان به طور کلی و نه وضعیت آمریکای شمالی و کانادا حتی این تصور را هم ایجاد نمی‌کند که جهان بینی عمومی و خط مشی ها و برنامه‌های پیشنهادی حزب نیودموکرات شانس جدی برای پیروزی در انتخابات سراسری کانادا در هر شرایطی داشته باشد و در نهایت این حزب با برنامه‌های پیشنهادی‌اش می‌تواند بعنوان یک حزب متوسط و یا قوی اپوزیسیون باقی بماند. حزب لیبرال کانادا هم با توجه به سیر نزولی شگفت انگیزی که در سه دوره اخیر انتخابات کانادا داشته، حتی به استناد برخی از چهره‌های سابق این حزب، دست‌کم ده سال زمان نیاز دارد تا به مرحله جدی آمادگی برای بدست گرفتن قدرت برسد.

روشن است که چنین استدلال‌هایی به شدت جانبدارانه است و اگر هم بخشی از واقعیت را در مورد وضعیت کنونی حزب لیبرال کانادا و شانس به قدرت رسیدن نیودموکرات‌ها را بیان کند، اما نکته‌ای که بیش از هر چیز اهمیت دارد، کارنامه دولت محافظه‌کار آقای هارپر پس از حدود ده سال زمامداری(تا سال 2015) است.

محتوای برنامه یک سال آینده دولت آقای هارپر به خوبی نشان می‌دهد که هدف نه اجرای برنامه‌های اساسی و آینده نگر برای کانادا و ارتقای موقعیت اقتصادی و سیاسی این کشور در صحنه بین‌المللی و بهبود زندگی عمومی مردم و تضمین خدمات عمومی و اساسی دولتی برای شهروندان، بلکه اجرای برنامه‌هایی سمبولیک و مردم پسند است. برنامه‌هایی که شاید به ظاهر و حتی تا اندازه‌ای موجب رضایت خاطر موقت و سطحی شهروندان ناراضی از پرداخت صورت‌حساب‌های ماهانه تلفن همراه و یا کیبل و ماهواره‌هایشان شود. اما نه نیاز به تامین بودجه از سوی دولت دارد و نه گشایشی اساسی و پایدار در زندگی اقتصادی خانواده‌ها ایجاد می‌کند. هنگامی که آنچه که در سالهای اخیر، در زمینه خدمات عمومی اساسی در بخش‌های آموزش، بهداشت، سیاست‌های مهاجرپذیری و استقرار و جاافتادن آنان در جامعه کانادا، و بسیاری موارد دیگر که توسط دولت کنونی یا بکلی حذف شده و یا به شدت کاسته شده است، با آنچه که قرار است با اجرای برنامه‌های یک سال آینده مردم بدست آورند مقایسه شود؛ وقتی خدشه دار شدن تصویر با ارزش، تاریخی، و محترمانه کانادا در صحنه بین‌المللی( تاجایی که نخست وزیر کانادا به خود زحمت حضور چند ساعته در زمان برگزاری مجمع عمومی سالانه سازمان ملل را هم به خود نمی‌دهد)، با اظهارنظرها و موضع‌گیری‌های گاه مضحک سیاسی و بین‌المللی مقایسه می‌شود؛ هنگامی‌که کوچکترین و ضعیف‌ترین کشورهای اروپایی و آسیایی و آمریکای لاتین و حتی آفریقایی رهبرانشان مدام به گوشه و کنار جهان سفر می‌کنند و قراردادهای اقتصادی برای کشورشان به ارمغان می‌آورند و آنوقت نخست وزیر کانادا به چین سفر می‌کند و دو بچه خرس به کانادا می‌آورد؛ وقتی دولت کانادا غارتگران بزرگ کشورهای دیگر را به خاطر اموال نامشروع و هنگفت‌شان در کانادا می‌پذیرد و به آنان اقامت و شهروندی و امنیت می‌دهد و همزمان سنگ حقوق بشر را در جای دیگری به سینه می‌زند و برای نمایش و حفظ ظاهر، به دختر نوجوان و مبارز پاکستانی(ملالا یوسف‌زای)، که قربانی خشونت و تحجر طالبان بوده است، شهروندی افتخاری کانادا اهداء می‌کند؛ وقتی دولت ادعای مبارزه با جنایتکاران و خلافکاران می‌کند اما خلافکاری‌ها و سوء استفاده‌های مالی سناتورهای منتصب خودش را نادیده می‌گیرد؛ همه اینها و موارد بسیار دیگر نشان می‌دهد که دولت محافظه‌کار کانادا نمی‌تواند دولتی مفید و شایسته برای سالهای آینده در کانادا باشد.

به همین جهت شگفت زده نباید شد که از این پس تا انتخابات سراسری آینده کانادا پیوسته شاهد برنامه‌ها و اقدامات مردم پسند و نمایشی از سوی دولت آقای هارپر برای جلب و جذب توجه و آرای شهروندان کانادایی باشیم.

fit4vip
fit4vip

When:
Where:
Cost:
Info:
Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

آیا می خواهید داغترین اخبار تورنتو و کانادا را سریعا دریافت کنید؟

نام و آدرس ایمیل کافیست