در میدان سیاست، هر «خواستن»، «توانستن» نیست!

اگر رویداد غیرمنتظره‌ای در صحنه سیاست کانادا در سطح فدرال روی ندهد، حدود یک سال و نیم دیگر به زمان رسمی برگزاری انتخابات سراسری کانادا باقی مانده است. با این‌حال موتور مبارزات انتخاباتی در برخی حوزه‌های رای‌گیری روشن شده و همانگونه که چندی پیش در همین ستون اشاره شده بود، زمزمه‌های تمایل و اشتیاق چند تن از افراد کامییونیتی ایرانی- کانادایی در چند منطقه مشخص «ایرانی‌ نشین» در بزرگشهر تورنتو برای کاندیداتوری در مجلس فدرال کانادا رساتر بگوش می‌رسد. اما هنوز هیچ‌یک از کاندیداها( از سه حزب محافظه‌کار، لیبرال و نیودموکرات) به شکل رسمی وآشکار تصمیم خود را برای شرکت در انتخابات آینده اعلام نکرده‌اند.

چندی پیش در همین ستون اشاره کردم که متاسفانه پس از گذشت سه دهه از حضور ایرانیان مهاجر در کانادا سبک و سیاق معمول و ریشه دار در فرهنگ سیاسی کانادایی، در زمینه حضور و پیشرفت گام به گام و مرحله به مرحله در امور عمومی سیاسی از سوی علاقمندان ایرانی- کانادایی به فعالیت و کار سیاسی در جامعه کانادا پذیرفته نشده است. به همین جهت در آستانه هر انتخاباتی به ناگاه با چند تن از «کاندیدا»هایی روبرو می‌شویم که بدون تجربه و دارا بودن سابقه مشارکت مستقیم در حوزه سیاست و کسب آرای شهروندان عزم می‌کنند تا با جهشی به سکوهای بالای سیاسی دست یابند. شاید در برخی کامییونیتی‌های دیگر ِ مهاجر به کانادا نیز اینگونه باشد و چنین رفتاری در میان افراد نسل اول مهاجران که علاقه به کار سیاسی دارند طبیعی و ناگزیر باشد. اما اگر همین واقعیت را هم بپذیریم، باز رعایت اصولی اساسی برای پرهیز از انباشته کردن تجربه‌های ناموفق ِ تلاشهای گذشته، در امر مشارکت سیاسی در جامعه کانادا، ضروری است.

بی‌شک، هر شهروند کانادایی با دارا بودن شرایط قانونی، از حق کاندیدا شدن برای هر انتخاباتی برخوردار است. تصمیم برای مشارکت در امور سیاست عمومی از سوی هر فرد هم به خودی خود امری پسندیده و نشانه مثبتی از اعتماد به نفس شخصی و اجتماعی آن فرد است. اما واقعیت‌های دنیای سیاست آشکارا نشان می‌دهد که شرایط و اسباب و امکانات بسیاری باید فراهم باشد و مهیا بشود تا تصمیم و علاقه به حضور فعال در نهادهای قانون‌گذاری، در هر رده‌ای، و از سوی هر کاندیدایی به واقعیت بپیوندد و محقق بشود. به عبارت دیگر، اگر در زندگی فردی و اجتماعی اصطلاح «خواستن توانستن است» یک ارزش و راهکار مثبت و سازنده می‌تواند باشد، در عالم سیاست هر «خواستن»ی «توانستن» نیست.



آگهی

آگهی

سیستم موجود انتخاباتی در کانادا نیز نشان می‌دهد که مهم‌ترین شرایط و امکانات ضروری برای موفقیت هر کاندیدایی در هر انتخاباتی، علاوه بر شایستگی‌های شخصی؛ تجربه کافی فعالیت سیاسی حزبی؛ توان فراهم کردن امکانات مالی قابل توجه برای تامین هزینه‌های مبارزات انتخاباتی؛ توان جلب حمایت و اعتماد رای دهندگان حوزه انتخابیه؛ آشنایی عمیق و کافی از مسائل و نیازهای عمومی حوزه انتخابی(برای انتخابات شهری و استانی)؛ بینش کافی سیاسی و اجتماعی از مسائل عمومی کشور (برای انتخابات فدرال)؛ و توانایی‌هایی دیگر است. ناگفته پیداست که اگر دارا بودن و فراهم کردن امکانات فوق برای کاندیدایی به اصطلاح «کانادایی»، بدون پیشینه قومی و فرهنگی آشکار و دست اول، چالشی قابل توجه باشد، برای کاندیدایی متعلق به نسل اول یک کامییونیتی مهاجر با پیشینه فرهنگی، قومی، زبانی و عقیدتی مشخص، چالشی بزرگتر و دشوارتر است.

با توجه به نکات فوق جامعه ایرانی- کانادایی بزرگشهر تورنتو، بویژه سه منطقه شمال شهر تورنتو، در ماههای آینده در برابر سه انتخابات سراسری کانادا، انتخابات استانی و انتخابات شهرداری‌ها و شوراهای آموزشی قرار دارد که به نظر می‌رسد انتخابات پارلمان فدرال بیش از انتخابات دیگر مورد توجه باشد. در روزها و هفته‌های آینده بدون شک یکی از سوژه‌های مورد بحث در جامعه ایرانی- کانادایی اعلام حضور کاندیداهایی برای شرکت در انتخابات آینده فدرال است. به همین جهت توجه به چند نکته زیر شاید بیهوده نباشد.

* تجربه‌های ناموفق سالهای گذشته اگر مورد توجه کاندیداهای ایرانی تبار برای انتخابات‌های آینده نباشد و اشتباهات گذشته در زمینه ارزیابی نادرست از توانایی‌ها و امکانات کاندیداها تکرار شود، نه تنها ضرر و زیان مالی و غیره برای خود کاندیداها به بار خواهد آورد بلکه تصویر عمومی و اعتبار جمعی کامیونیتی ایرانی ـ کانادایی نیز آسیب می‌بیند که بخشودنی نیست. حضور چند کاندیدای ایرانی تبار در یک حوزه انتخاباتی بدون شک تجربه ناموفق دیگری بر تجربه‌های گذشته اضافه می‌کند. به همین جهت همفکری، همکاری، گذشت. کنار کشیدن صادقانه، حمایت بی قید و شرط و موثر، احترام به خرد جمعی و مد نظر داشتن منافع عمومی شهروندان کانادایی ایرانی تبار، از سوی چند کاندیدا برای گزینش فردی که شانس و امکان موفقیتش بیش از دیگران است، نخستین نشانه مدارا و تساهل شهروندی و بینش سیاسی است.

* آشکار است که در سالهای اخیر گرایش‌های سیاسی در میان افراد جامعه ایرانی- کانادایی تنوع بیشتری یافته و دیگر کسی نمی‌تواند مدعی شود که همه یا اکثریتی از شهروندان کانادایی ایرانی تبار مثلا وابسته و طرفدار حزب لیبرال هستند. در سالهای اخیر خوشبختانه جامعه ایرانی- کانادایی به هر سه حزب سیاسی اصلی کانادا گرایش پیدا کرده است و امکان حضور کاندیداهایی ایرانی تبار از سوی هر سه حزب لیبرال، محافظه‌کار و نیودموکرات، در نهادهای قانون‌گذاری کانادایی، به سود منافع عمومی ایرانیان مهاجر به کاناداست. به همین جهت پشتیبانی عمومی جامعه ایرانی- کانادایی چه از لحاظ مالی و چه تدارکاتی و بسیج داوطلبان و حمایت‌های دیگر، فقط از یک کاندیدای ایرانی تبار در یک حوزه انتخابی، ضروری و مفید خواهد بود. انتظار شایسته از کامییونیتی ایرانی- کانادایی، پس از گذشت سه دهه حضور در جامعه کانادا و داشتن چندین تجربه ناموفق در زمینه مشارکت در انتخابات‌ها این است که به درجه‌ای از پختگی و بینش سیاسی رسیده باشد که با درایت و آگاهی از امکانات موجود و وضعیت سیاسی در مناطق مورد نظر و ارزیابی درست، بهترین و شایسته‌ترین کاندیدا را در هر منطقه معرفی کند.

* بر اساس آمار رسمی سه منطقه یا حوزه رای‌گیری «ویلودیل»، ریچموندهیل و مارکهام(عمدتا تورن‌هیل) مناطقی هستند که بیشترین تعداد شهروندان ایرانی- کانادایی در آن اقامت دارند و طبعا هر یک از افرادی که بخواهند وارد حوزه سیاست در همه رده‌های شهری، استان و فدرال شوند، این سه منطقه را بیش از مناطق دیگر مد نظر خواهند داشت. در منطقه ویلودیل که ظاهرا بیشترین تعداد شهروندان ایرانی- کانادایی در آنجا زندگی می‌کنند، از چند هفته پیش یک کاندیدای لیبرال متعلق به کامییونیتی کره‌ای رسما مبارزات انتخاباتی خود برای مرحله مقدماتی(Nomination) را آغاز کرده است. بنابراین ضروری است هر چه سریعتر، اگر چند کاندیدای ایرانی تبار قصد شرکت در انتخابات این حوزه رای‌گیری و یا مناطق دیگر را دارند، در هر حوزه شایسته‌ترین فرد معرفی شود و فعالیت‌های خود را برای مرحله نخست انتخابات داخلی احزاب آغازکند.

* همانگونه که اشاره شد، حق شناخته شده هر شهروندی است که بر اساس صلاح و تشخیص خویش در هر انتخاباتی و در هر منطقه‌ای شرکت کند. اما اگر چنین کاندیدایی نیاز به حمایت جمعی همه و یا بخشی از کامییونیتی خویش برای موفقیت و دستیابی به هدف دارد، ناگزیر باید نظر موافق بیشترین طیف از افراد و حامیان مالی و تدارکاتی و فکری کامییونیتی را نسبت به توانایی‌ها و شایستگی‌های واقعی و ملموس( نه خود پنداشته) جلب کند. بهترین شیوه برای تعیین شایستگی‌های کاندیداهایی که بتوانند مراحل دشوار انتخابات مقدماتی درون حزبی و سپس انتخابات عمومی را با موفقیت بگذرانند، نخست اعلام رسمی و آشکار تصمیم به شرکت در انتخابات و سپس معرفی خود و کارنامه فعالیت‌ها و نیز شرکت در جلسات بحث و گفتگو با طیف گسترده‌تری از افراد و فعالان کامییونیتی است. در این مورد خاص تنها مشورت با دوستان و آشنایانی که تعریف‌ها و تمجیدهایشان بیشتر به رسم دوستی و رفاقت است تا واقع بینی و ارائه نقدهای سازنده بمنظور رشد و تقویت توانایی‌های فرد، کارساز که نیست هیچ، می‌تواند تبعات منفی هم داشته باشد. حق و شایستگی کامییونیتی ایرانی- کانادایی برخورداری از شفافیت هرچه بیشتر و گسترده‌تر در زمینه آگاهی از روند گزینش و حمایت از کاندیداهای ایرانی تبار در انتخابات‌های آینده است.

کامییونیتی آگاه و مسئول، کامیونیتی است که از مرحله هیجانی و ایجاد فرصت برای ارضای جاه طلبی‌های سیاسی و شخصی برخی افراد خود عبور کرده باشد و دغدغه‌اش فراهم کردن امکانات و فرصت‌های لازم برای حمایت از شایسته‌ترین کاندیداها باشد. در چنین کامییونیتی نهادهای گوناگون فرهنگی- اجتماعی با همکاری رسانه‌های جدی و مسئول، با تشکیل جلسات بحث و گفتگوی باز و نه دربسته، با کسانی که تمایل به مشارکت در رقابت‌های سیاسی در هر سطحی را دارند، برنامه‌ها و هدف‌های آنان را از جهات گوناگون بررسی می‌کنند و در صورت هم‌راستا و هماهنگ بودن با منافع عمومی کامیونیتی به حمایت از آنان می‌پردازند.

fit4vip
fit4vip

When:
Where:
Cost:
Info:
Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

آیا می خواهید داغترین اخبار تورنتو و کانادا را سریعا دریافت کنید؟

نام و آدرس ایمیل کافیست