به ابتکار کنگره ایرانیان کانادا برگزار شد اولین جشن سالانه بزرگداشت دستاوردها و خدمات اعضای جامعه ایرانی ـ کانادایی

کنگره ایرانیان کانادا اولین مراسم قدردانی از شخصیت هایی که در خدمت جامعه ایرانی ـ کانادایی بوده اند را در تاریخ جمعه 5 اپریل برگزار کرد.

بیش از 850 نفر در هتل مجلل رویال یورک تورنتو شرکت کردند که در نوع خود کم نظیر بود.

دریافت کنندگان جوایز عبارت بودند از:



آگهی

-1- دکتر هادی مهابادی در رشته علوم و پزشکی.

در میان بسیاری از دستاوردهای علمی دکتر مهابادی مدال شصتمین سال سلطنت ملکه Queen`s Diamond Jubilee و بالاترین مـــدال شهــرونـــدی کـانـــادا Officer of the Order of Canada هستند که در نوامبر سال گذشته توسط دیوید جانسون نماینده ملکه Governor General به ایشان اهدا شد.

از چپ: دکتر مریدی، دکتر هادی مهابادی و دکتر فرخ زندی

از چپ: دکتر مریدی، دکتر هادی مهابادی و دکتر فرخ زندی
دکتر فرخ زندی رئیس کنگره:
کنگره ایرانیان کانادا سازمانی غیرانتفاعی، (Non-Partisan) بیطرف و غیرمذهبی است که در چهارچوب منشور حقوق و آزادی های کانادا فعالیتهای خود را در جهت بهبود شرایط زندگی ایرانیان کانادا و در جهت ترفیع و حفاظت از حقوق و منافع آنان انجام می دهد.

-2- خانم افخم مردوخی در زمینه عدالت اجتماعی و خدمات شهروندی.

خانم مردوخی در 25 سال گذشته در رشد بسیاری از انجمن های فرهنگی و اجتماعی نقشی به سزا و سازنده داشته، از جمله آنها «خدمات خانواده تورنتو»، «شورای برنامه ریزی اجتماعی تورنتو» و سازمان خیریه «United Way »

خانم مردوخی هم اکنون رئیس سازمان زنان ایرانی انتاریو و یکی از بنیانگذاران سازمانهای مختلف خدماتی ـ اجتماعی از جمله: My Sister`s Place، شبکه خدمات اجتماعی ایرانیان کانادا و کمیته ایرانی جشن چهارشنبه سوری می باشد.

-3- دکتر رضا مریدی وزیر پژوهش های علمی انتاریو بالاترین جایزه کنگره ایرانیان کانادا President Award برای نقش برجسته در اعتلای جامعه ایرانی ـ کانادایی.

دانشمند، استاد، فعال اجتماعی، سیاستمدار نماینده مردم ریچموندهیل و وزیر کابینه دولت انتاریو بخشی از عناوین و دستاوردهای دکتر مریدی است که به خوبی در جامعه ما شناخته شده که حتی این جامعه را به صورت سمبلیک در کانادا جلوه گر می کند.

بسیاری نقاط قوت این مراسم مانع از مشاهده برخی از کاستی ها و ناروایی ها در آن نبود.

-1- کار ارزنده کنگره در دعوت از چندین نماینده شورای شهر، استان و فدرال از هر سه حزب محافظه کار، لیبرال و نیودموکرات به وسعت نگرش مدیران کنگره در پرهیز از یکجانبه نگری و کوشش به شناساندن کامیونیتی در جامعه بزرگتر کانادا داشت.

-2- محل مجلل اجرای مراسم با پذیرایی شایسته و قیمت نسبتا مناسب آن نشاندهنده نقش تعیین کننده کمکهای مالی پشتیبانان مراسم بود.

دکتر هادی مهابادی عضو بسیاری از هیئت های مشاوره دانشگاهی، رئیس سابق انستیتوشیمی کانادا و رئیس سابق دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تهران: ایرانیان بسیاری نه تنها در کانادا بلکه در سایر کشورهایی که سکنا گزیده اند در زمینه اعتلای علوم و تکنولوژی نقش داشته و دارند. این نشاندهنده این است که ایرانیان استعداد و توانایی پیشبرد علوم و تکنولوژی در کشور خودشان را هم دارند.  امیدوارم که روزی همه ما از سراسر دنیا، زمانی که موانع برداشته شد بتوانیم با تلاش و کار سخت ایرانمان را به جامعه پیشرفته دموکراتیک و با عدالت اجتماعی تبدیل کنیم.

دکتر هادی مهابادی عضو بسیاری از هیئت های مشاوره دانشگاهی، رئیس سابق انستیتوشیمی کانادا و رئیس سابق دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تهران:
ایرانیان بسیاری نه تنها در کانادا بلکه در سایر کشورهایی که سکنا گزیده اند در زمینه اعتلای علوم و تکنولوژی نقش داشته و دارند. این نشاندهنده این است که ایرانیان استعداد و توانایی پیشبرد علوم و تکنولوژی در کشور خودشان را هم دارند.
امیدوارم که روزی همه ما از سراسر دنیا، زمانی که موانع برداشته شد بتوانیم با تلاش و کار سخت ایرانمان را به جامعه پیشرفته دموکراتیک و با عدالت اجتماعی تبدیل کنیم.

-3- در میان میهمانان، آقای سعید حریری اولین رئیس کنگره دیده می شد ولی از آقای بهنام اصفهانی زاده رئیس دو دوره قبلی کنگره خبری نبود. به پاس بزرگداشت دستاوردهای قبلی کنگره شایسته بود که بر ضرورت حضور وی در این مراسم تاکید می شد.

-4- وجود اختلافات وبه دنبال آن استعفای 4 عضو هیئت مدیره در تابستان سال گذشته برای کسانی که مسائل کنگره را دنبال می کنند، پوشیده نیست. این اختلافات همانطور که در چند نوبت (ناموفق) ازطرف سلام تورنتو سعی بر تنش زدایی بین این گروه و مدیریت فعلی شد، تا آنجا پیش رفته است که متاسفانه در تارنمای جدیدکنگره اثری از فعالیتهای کنگره مربوط به مدیریــت های قبلـــی وجـــود

ندارد! دستاوردهای فعالینی که دلسوزانه برای کامیونیتی زحمت کشیدند نباید چنین مورد بی توجهی قرار گیرد.

همچنان که کارهای ارزنده مدیران فعلی نباید مورد کم توجهی مدیران آینده قرار گیرد.

-5- صدای خوب مهمان افتخاری داریوش اقبالی در پشت میکروفون نه برای اجرای یکی از قطعات هنریش بلکه عمدتا در انتقاد از پیام نوروزی اوباما بود. البته اگر همانند جورج بوش پیام نوروزی در کار نبود طبعا ایرادی هم نبود. و یا اینکه اگر در این میان بین پیام نوروزی و بیانیه سیاسی تفاوت قائل نشده و یا سابقه یکی از معدود رئیس جمهوری های آمریکا که جایزه صلح نوبل را برنده شده و دفاع از حقوق بشرش در داخل و در سطح جهان خلاف بسیاری از اسلافش به مراتب پررنگتر است، نادیده گرفته شده، موضوع ثانوی تلقی می شود. این ناهمگونی موضوع مطرح شده با مراسم تدارک دیده شده توسط کنگره بود که رساتر در گوشها طنین داشت.

و بالاخره رسم ادب فراموش شده توسط ایشان در خوشامدگویی به میهمانان غیرفارسی زبان را باید تقصیر در تفاوت ساعت پرواز ایشان از استانبول به تورنتو گذاشت.

-6- نگرانی از «سیاسی» شدن کنگره از ابتدای تاسیس آن در میان بنیانگذاران آن وجود داشته و اصول اساسنامه تصویب شده راهکردهایی را برای احتراز از آن در آن گنجانده است. متاسفانه این نگرانی ها به

دکتر پیام اخوان (سمت چپ) در کنار دکتر رامین جهانبگلو

دکتر پیام اخوان (سمت چپ) در کنار دکتر رامین جهانبگلو

مرور پررنگتر شده است. کاندید شدن، انتخاب و یا انتصاب گردانندگان کنگره از میان مسئولین گروهها و سازمانهای سیاسی، خطر تضاد منافع و زیر پا گذاشتن اصول اساسنامه را مسلما به همراه خواهد داشت.

علاوه بر مدیران کنگره، در میان اعضاء هیئت مشورتی نیز این نقض اصول اساسنامه به چشم می خورد.

در صورت اصرار بر روند کنونی، تغییر اساسنامه و یا ناگزیر دو یا چند شاخه شدن جامعه ایرانی ـ کانادایی، تنها راههای متصور زدودن این تضاد منافع است.

دکتر پیام اخوان عضو هیئت مشاوره و استاد دانشکده حقوق دانشگاه مونتریال:
وقتی که من در سن کودکی 35 سال قبل از تهران به تورنتو آمدم تصور برگزاری یک چنین گردهمایی باشکوهی برایم غیرممکن بود.
در مدرسه مجبور بودم که به دوستان توضیح دهم که پدرم در ایران حرمسرا و خانه با 4 گاراژ برای شتر نداشته! ضمنا کارگردان فیلم ARGO فراموش کرده که مرا به عنوان مغز متفکر بحران گروگان گیری در ایران معرفی کند! (به طنز)
جامعه ما در این مدت کوتاه 35 سال توانسته به یک کامیونیتی درخور توجه، بسیار موفق تبدیل شده که به طور فزاینده در جامعه چندین فرهنگی کانادا نقش دارند. من از همه می خواهم به کنگره بپیوندند.

کاوه شهروز، معاون و سخنگوی کنگره و حقوقدان:
کنگره ایرانیان کانادا به گذشته تاریخی (مملکت) خود افتخار میکند ولی نباید به آن محدود شود. کشوری همانند کانادا که این چنین آغوش خود را بر روی ما باز کرده و برای ما امکانات فراهم کرده، مستحق این است که جامعه جوان، تحصیل کرده و موفق ما با جدیت در ساختار اجتماعی و برای اعتلای آن شرکت داشته باشد.

جا دارد در خاتمه پیشنهاد برگزاری میزگرد دکتر مریدی را که در مصاحبه نوروزی ایشان با سلام تورنتو که در شماره 617 چاپ شده و دلسوزانه در جهت رشد بیشتر کنگره و اعتلای کامیونیتی ما ارائه کرد را مجددا یادآوری نمود:

« ما سالهاست که اینجا هستیم، در مملکتی که دموکراسی حاکم است. اگر نتوانیم اصول دموکراسی این کشور را در موسسات خودمان در اینجا رعایت کنیم، چگونه خواهیم توانست آن را در جاهای دیگر به کار بگیریم؟

در اینجا من پیشنهاد می کنم که صاحب نظران و کسانی که برای همصدایی و تعالی جامعه ما زحمت کشیده و می کشند، در یک میزگرد شرکت کرده و در مورد انجمن ها و سازمانهای اجتماعی و حرفه ای ایرانی ـ کانادایی به تبادل نظر بپردازند. »

گفتنی است ابتکار و اجرای موفقیت آمیز این مراسم قابل ستایش می باشد و در اینجا باید به رئیس کنگره ایرانیان کانادا دکتر زندی، هیئت مدیره، تیم مشاوران، داوطلبان و همچنین اعضای هیئت مدیره های قبلی و بنیانگذاران کنگره و بخصوص دریافت کنندگان جوایز خسته نباشید و تبریک گفت و برایشان آرزوی موفقیت بیشتر کرد.

داریوش اقبالی:

از ICC بسیار سپاسگزارم که این فرصت رو به من دادند که بیایم در خدمت شما باشم و آرزو دارم که برای رسیدن به اهدافشان که یکی از آنها همبستگی و اتحاد مردم هست، موفق تر از همیشه باشند.

میگویند دنیا جای خطرناکی ست، خطرناکی اش نه به خاطر اینکه آدمهای خطرناک هستند، بلکه به خاطر اینکه آدم ها در مقابل این خطرات سکوت می کنند. 68 سال پیش، دو دانشمند بزرگ جهانی آلبرت انیشتین و برتراند راسل بیانیه مشترکی را خطاب به رهبران جهان منتشر می کنند و از آنها دعوت می کنند که از قدرت طلبی، جاه طلبی، و خودمحوری دست بردارند. چرا که دنیا کم کم دارد تهی از انسان و انسانیت می شود. اما خودمحوری های رهبران جهان تا به امروز ادامه دارد به عنوان نمونه پیام تبریک نوروزی امسال پرزیدنت اوباما مهر تایید بر این مسئله بود. متاسفانه سخنان ایشان در حمایت از حقوق بشر و مردم ایران نبود. بلکه خطاب به رهبر و مسئولین جمهوری اسلامی و در راستای همان قدرت طلبی های دولت هاست. با شنیدن این پیام، چشم انداز جدیدی از نگاه گردانندگان جهان به انسان و انسانیت برایم آشکار شد و بار دیگر شعر زیبای حمید مصدق که می گوید: «هیچکس فکر نکرد، که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست، و همه مردم شهر بانگ برداشته اند، که چرا سیمان نیست، و کسی فکر نکرد که چرا ایمان نیست و زمانی شده است که به غیر از انسان، هیچ چیز ارزان نیست.»

در پیـام تبریک نوروزی آقای اوباما هیچ اشاره ای به احترام به حقوق بشر در ایران نشد. و این در حالی است که در کشور من، به طور متوسط در هر پنج ثانیه به نوعی نقض حقوق بشر انجام می شود. و آمار آسیب های اجتماعی مثل اعتیاد، ایدز، کودکان خیابانی، کودکان کار، به حد انفجار رسیده.

به عنوان مثال سازمان ملل ایران را بزرگ ترین مصرف کننده مواد مخدر و دارای پایین ترین سن مصرف کننده در جهان می داند و در این شرایط آسیب های اجتماعی به موازات نقض حقوق بشر در کشور ما حاکم است و هر روز رو به رشد است. من معتقدم تنها روزنه باقی مانده برای دفاع از حقوق انسانی مردم، تشکیل مثلث مردم، رسانه ها و NGO ها می باشد و همبستگی آنان برای پیشبرد اهداف انسان دوستانه، برای این مهم، نماینده منتخب NGO ها در پارلمان باید صدای حقوق انسانی مردم در دولت باشند و مکمل این جنبش انسانی تبلیغات رسانه ای و حمایت مردم خواهد بود. فراموش نکنیم که این حرکت یک شبه به ثمر نخواهد رسید. و در طول زمان بارور خواهد شد. نمونه زنده ی چنین حرکتی امروز ناجی میلیون ها انسان در سراسر دنیاست. سازمانهای معتادان گمنام و الکلی های گمنام که با راهکار 12 قدم، بیماران معتاد را از قعر اعتیاد به روشنی زندگانی برمی گرداند و جا دارد تذکر دهم که این سازمان 82 سال پیش توسط دو بیمار الکلی بنیانگذاری شد و توانستند در طول زمان با ایمان و باورشان به نهضت جهانی تبدیل شوند، پس همبستگی NGO ها دور از واقعیت نیست.
«ای وای در این دار فنا خستگی ما» سرزمین ما یک خستگی تاریخی دارد که به علت تکرار تاریخ و تاریخ تکرار و این چهارمین دوره کوچ اجباری به جایی رسیده که جزو قومیت های خارجی داریم میشویم و افتخار هم می کنیم، ولی «ای وای در این دار فنا خستگی ما / چیزی نبود جز غم دلبستگی ما/ ما جمله اسیران من و مایی خویشیم/ اینجاست همان علت سربستگی ما.»

به قول مولانا «همدلی از همزبانی بهتر است» و این بدان معناست برای رسیدن به یک خواسته و هدف مشترک باید دلهایمان را یکی کنیم و نگذاریم منافع شخصی مانع رسیدن به آرمانهای یک جامعه سالم گردند. یادمان باشد که هر کدام از ما دور از وطن نه به عنوان مهمان یا توریست، بلکه به عنوان شهروند حق و حقوق مشخصی داریم که برای رسیدن به آنها باید با همبستگی، و حرکتهای تشکیلاتی دنبال آن باشیم تا بتوانیم در سازندگی جامعه سالم، در کنار دیگر شهروندان این کشور، مفید واقع گردیم.

به امید آن روز با یک دنیا تشکر

Amini
fit4vip
fit4vip

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید