استفاده از کپسول دارو جهت نمایش روی زشت تحریم ها

silentwar1هنرمند جوان ایرانی “ساناز سهرابی” در یکی از اجراهای هنری خود به نام “تحریم ها جنگ خاموش” هزاران کپسول خالی دارو را با داستان هایی واقعی از بیماران ایرانی که زندگی تان بواسطه تحریم ها به سختی افتاده است به نمایش گذاشت.

او این نمایش نمادین را در روز 20 دسامبر و روبروی دفتر مرکزی سازمان ملل در نیویورک به اجرا درآورد.

او این کپسول ها را روی زمین چید و به هر عابری یکی از آنها را داد و از آنها خواست داستان داخل کپسول را بخوانند. هدف او از این کار این بود تا نشان دهد که تحریم ها در واقع جان مردم ایران را هدف قرار داده است.
مخصوصاً کودکان، سالمندان و بیماران خاص.



آگهی

ساناز می گوید که صحبت هایش با خواهرش که در ایران دکتر داروساز است و حرف های او درباره اثرات کمبود دارو وی را بر آن داشت تا برای آگاهی رسانی درباره این موضوع از هنرش بهره گیرد.

او می گوید: “من واقعاً امیدوارم به مردم در اینباره آگاهی بیشتری برسانم و بگویم که تحریم  اگرچه تنها یک کلمه است اما زندگی انسان های واقعی را تحت تاثیر قرار می دهد. مردمی که به واسطه نیافتن دارو در داروخانه ها راهی بیمارستان می شوند.”
در ماه اکتبر دبیر کل سارمان ملل نیز با اشاره به کمبود دارو اعلام کرده بود که این تحریم ها فقط مردم عادی ایران را تحت تاثیر قرار می دهد.

“ساناز سهرابی” که در ایران بزرگ شده است برای دریافت مدرک فوق لیسانس “هنرهای نمایشی” به آمریکا رفته است.
داستان های کپسول ها را دوستانش از ایران برای او می فرستند. در ضمن او یک وبلاگ دارد که در آن از ایرانیان خواسته تا مبارزه با مشکلشان در زمینه کمبود دارو را با او درمیان بگذارند. او درباره دقت و درستی این داستان ها می گوید: “قبول دارم که ممکن است این

«ساناز سهرابی» : “من واقعاً امیدوارم به مردم در اینباره آگاهی بیشتری برسانم و بگویم که تحریم  اگرچه تنها یک کلمه است اما زندگی انسان های واقعی را تحت تاثیر قرار می دهد. مردمی که به واسطه نیافتن دارو در داروخانه ها راهی بیمارستان می شوند.”

«ساناز سهرابی» : “من واقعاً امیدوارم به مردم در اینباره آگاهی بیشتری برسانم و بگویم که تحریم  اگرچه تنها یک کلمه است اما زندگی انسان های واقعی را تحت تاثیر قرار می دهد. مردمی که به واسطه نیافتن دارو در داروخانه ها راهی بیمارستان می شوند.”

وقایع دقیق نباشند اما هر کدام به خودی خود حرفی برای گفتن دارند.”

یکی از این داستان ها ساناز شرح می دهد: “من منوچهر اسماعیلی هستم. 15 سال دارم. دارای بیماری هموفیلی هستم. به خاطر تحریم خانواده ام نتوانستند داروی لازم را برایم پیدا کنند. در ماه نوامبر در بیمارستان بستری شدم. یک هفته بعد از دنیا رفتم.”
مرگ این بیمار توسط سرپرست انجمن بیماران هموفیلی ایران تایید شده است.

داستان های دیگر نیز مشابه هستند. داستان مادری که نمی تواند شیرخشک بدون لاکتوز برای فرزندش که به لاکتوز حساسیت دارد پیدا کند. بیمارانی که نمی توانند برای بیماری دستگاه گوارش دارو پیدا کنند.
عکاس معلولی برای خرید پروتز جدید مجبور شده است که دوربین اش را بفروشد.

“ساناز سهرابی” امیدوار است که بتواند 26000 کپسول را از این داستان ها پر کند. او این رقم را به این دلیل انتخاب کرده است که تقریباً 26000 ایرانی به بیماری های مختلف خونی دچار هستند.
ساناز می گوید: “این افراد درد بیماری را با خود می کشند و حالا باید علاوه بر درد بیماری درد نیافتن دارو را نیز با خود به دوش بکشند.”

کورتنی بروکز (پیوند نیوز)

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید