دربرابر خلاف‌کاری‌ها و سوء رفتارهای اجتماعی بایستیم و اعتراض کنیم

یادداشت دو هفته پیش این صفحه در ادامه بحث خشونت‌های خانوادگی در جامعه ایرانی-کانادایی واکنش‌های گوناگونی را از سوی تعدادی از مخاطبان برانگیخت که موضوع برخی از این واکنش‌ها می‌تواند محور بحث‌های دیگری شود. 

در کنار همه‌ی این اظهارنظرها باید به این نکته مهم اشاره کنم که جای خوشحالی است که گروهی از مخاطبان اینگونه مطالب، چه در انتقاد و یا تائید سوژه‌های مطرح شده، بی تفاوت نمی‌مانند و اظهارنظر می‌کنند. چراکه بی تفاوتی نسبت به معظلات فرهنگی اجتماعی و عدم مشارکت در همفکری‌ها، برای محدود کردن و کاهش روند مشکلات و تلاش برای یافتن راه‌حل‌های ممکن، خود یکی دیگر از معظلات زندگی اجتماعی در جامعه امروزی است. 

اگر یکی از ویژه‌گی های جامعه مدرن توجه و احترام به فردیت و رعایت حریم زندگی شخصی افراد در همه‌ی زمینه‌هاست، اما روی دیگر این دستاورد مهم زندگی انسان مدرن می‌تواند بی تفاوتی نسبت به رویدادهای زندگی اجتماعی باشد. بی تفاوتی ای که براحتی زمینه‌ساز بروز معظلات اجتماعی بزرگ و پیچیده‌ای خواهد شد که در نهایت همان دستاورد بزرگ زندگی انسان مدرن، یعنی توجه و احترام و رعایت حریم زندگی شخصی را هم به مخاطره خواهد انداخت. تشویق و فراهم کردن امکانات حقوقی و عملی تشکیل نهادهای مدنی و انجمن‌ها و سازمان‌های اجتماعی، فرهنگی، صنفی و غیره و آزادی بیان در جامعه‌های مدرن و دموکراتیک، شیوه‌ی موثر و مفیدی بوده و هست تا ضمن تضمین حقوق فردی و حریم زندگی شخصی افراد جامعه، امکان مشارکت در امر عمومی و اظهار عقیده در تائید و یا اعتراض به تصمیم‌گیری‌های جمعی و مسائل و معضلات جامعه را هم در اختیار عموم قراردهد. برای بسیاری از ما مهاجران ایرانی‌، همچون بسیاری از مهاجران از دیگر اقوام و ملیت‌ها، که هنوز در جامعه‌های مادری‌مان حقوق فردی و احترام و رعایت حریم زندگی شخصی یا اصلا وجود ندارد و یا در مراحل بسیار ابتدایی‌ست، زندگی در یک جامعه دموکراتیک و مدرن اغلب وضعیتی متضاد و دوگانه در برابرمان قرار می‌دهد. از سویی شادمانیم که حریم زندگی شخصی‌مان تحت حمایت قانون و مورد احترام دیگر افراد جامعه است. اما از سوی دیگر یا هنوز نیاموخته‌ایم و یا برای‌مان اهمیتی ندارد که مشارکت اجتماعی، ابراز عقیده و اعتراض قانونی و محترمانه نسبت به امر عمومی و یا معضلات ناشی از سوءرفتارهای برخی از افراد محیط‌های پیرامون، بویژه افرادی که متعلق به کامییونیتی و پیشینه فرهنگی-ملیتی ما هستند، تا چه اندازه می‌تواند به گونه‌ای مثبت تاثیرگذار زندگی جمعی و حتی شخصی‌مان باشد. شاید اشاره به یک مثال واقعی و ناگوار خبری که دو هفته پیش در صفحه نخست یکی از بزرگترین و با نفوذترین روزنامه‌های سراسری کانادا(تورانتو استار) به چاپ رسید، نکات فوق را روشن‌تر و ملموس‌تر کند. در این خبر آمده بود که مرد 54 ساله‌ای در پی پنج بار دستگیری و جریمه نقدی و زندان و محرومیت از رانندگی، به دلیل رانندگی در حال مستی، به پنج سال زندان محکوم شده است. 



آگهی

آگهی

این خبر به دلیل ماهیت خبری‌اش، آنقدر عجیب و مهم بوده‌ است که در صفحه نخست یک روزنامه بزرگ به چاپ برسد. وجود چنین فردی در جامعه به خودی خود خطر بزرگی برای سلامت و امنیت بقیه افراد جامعه است، بویژه آنکه این فرد در یکی از حادثه‌هایی که به دلیل رانندگی در حال مستی ایجاد کرده، مرد جوانی که همسر و پدر کودک خردسالی بوده را آنچنان مجروح کرده که مرد جوان تا آخر عمر باید تحت مراقبت 24 ساعته باشد. و این حادثه در خیابانی روی داده که حداکثر سرعت مجاز 60 کیلومتر بوده و راننده خلاف‌کار با سرعت 100 کیلومتر رانندگی می‌کرده است. اما آنچه که برای کامییونیتی ایرانی-کانادایی بویژه باید مورد توجه بسیار جدی قرار بگیرد این نکته است که این فرد خطرناک، آنگونه که در متن خبر به وضوح با نام و مشخصات تحصیلی و شغلی نوشته شده، فردی متولد ایران، با تحصیلات فوق لیسانس و صاحب یک بیزینس در کامییونیتی ایرانی شهر تورنتوست. شاید گروهی را عقیده بر این باشد که چنین افراد خلاف‌کاری در همه‌ی کامییونیتی‌ها، چه ایرانی و غیر ایرانی وجود داشته و دارد و ربطی به تعلق فرهنگی و ملیتی فرد ندارد. و گروهی نیز بیندیشند که ذکر نام و محل تولد و شغل این فرد در متن خبر به قصد بوده تا «حیثیت» و «اعتبار» ما مهاجران ایرانی را منفی جلوه دهند! اما برخلاف وجود چنین نظرهایی، به گمان من ذکر نام و تعلق ملیتی چنین فرد «بی مسئولیت» و خلاف‌کاری، در کنار همه‌ی آثار منفی که در افکار عمومی مخاطبان این خبر می‌گذارد، از جهتی مثبت است و آن اینکه زنگ خطر جدی را برای همه‌ی ما باید به صدا درآورد تا از کنار بسیاری سوء رفتارها و خلاف‌کاری‌های افراد کامییونیتی ایرانی-کانادایی بی تفاوت نگذریم، و به بهانه‌ی بی پایه و اساس «رفتار دیگران مسئله خودشان و جلوگیری از خلاف‌کاری‌هاشان وظیفه پلیس و قانون است»، شانه از زیر بار «مسئولیت شهروندی‌«مان خالی نکنیم. کافی است کمی در مناطقی از شهر تورنتو که تجمع ایرانیان مهاجر بیشتر است، فقط به شیوه‌ی رانندگی برخی از ایرانی‌ها، بویژه برخی جوان‌های تازه مهاجر، که اتوموبیل‌های آخرین مدل و نمایشی «ددی جان خریده» را سوار می‌شوند و حرکات خطرناک و نمایشی برخی محلات و اتوبان‌های تهران را تکرار می‌کنند، دقت کنید. در سال‌های اخیر، چند تن از همین‌گونه افراد حادثه‌های مرگباری را هم آفریده‌اند. اعتراض جدی و محترمانه ما نسبت به چنین شیوه‌هایی از رانندگی و سوءرفتارهای اجتماعی چه به صورت حضوری و چه با اطلاع رسانی به ماموران پلیس، نه دخالت در شیوه‌ی زندگی و رفتار شخصی افراد، بلکه ایفای یک وظیفه شهروندی مسئولانه و معمول و شناخته‌شده در جامعه کاناداست. اعتراض و ممانعت ما از رانندگی کردن دوست و آشنایی که در یک جمع و میهمانی دوستانه نوشیدنی الکلی زیادی نوشیده است، دخالت در امور شخصی او نیست، بلکه مراقبت از جان قربانیان احتمالی و حفظ «اعتبار» و «حیثیت» واقعی و جمعی کامییونیتی است. بی شک این مثال را در بسیاری از زمینه‌های دیگر زندگی اجتماعی کامییونیتی ایرانی-کانادایی هم می‌توان تعمیم داد و نمونه ارائه کرد.

fit4vip
fit4vip

When:
Where:
Cost:
Info:
Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

آیا می خواهید داغترین... اخبار تورنتو و کانادا را سریعا دریافت کنید؟

نام و آدرس ایمیل کافیست