اعتراض به مشارکت احتمالی کانادا در حمله نظامی به ایران

امروز باید اعتراض کرد، فردا خیلی دیر است!

برداشتی که از مجموعه‌ خبرها و تفسیرهای منتشر شده در رسانه‌های بین‌المللی و سایت‌های خبری فارسی زبان درون و بیرون ایران در چند روز گذشته می‌توان داشت این است که احتمال وقوع یک مداخله‌ی نظامی در ایران از سوی چند کشور غربی و اسرائیل روز به روز شدت بیشتری می‌گیرد…

 بویژه با اتفاقات روزهای دو شنبه و سه شنبه هفته‌ای که گذشت و اشغال موقت و چند ساعته سفارت انگلیس در تهران و نیز هجوم به محل سکونت دیپلمات‌ها و کارکنان انگلیسی در باغ قلهک، میزان نگرانی‌های مخالفان مداخله‌ی نظامی در داخل و خارج از ایران از سویی، و امیدهای هواداران ایرانی و غیر ایرانی مداخله‌ی نظامی در داخل و خارج از ایران از سوی دیگر افزایش یافته است.



آگهی

در این میان، همانگونه که در یادداشت هفته گذشته این ستون اشاره شد، موضع‌گیری دولت فدرال کانادا در تمایل و تصمیم  به مشارکت در مداخله‌ی نظامی احتمالی در ایران- به منظور خنثی کردن توان هسته‌ای جمهوری اسلامی-، برای جامعه‌ی ایرانی- کانادایی دارای اهمیت بسیار است. واقعیت این است که در میان کشورهای بزرگ و قدرتمند جهان، اگرچه کانادا به لحاظ جمعیتی و نیروی اقتصادی و نقش و تاثیر در سیاست‌های بین‌المللی یکی از کوچکترین قدرت‌هاست، اما به لحاظ سابقه تاریخی در مناسبات بین‌المللی یکی از محبوب‌ترین و شاید با احترام‌ترین کشورهاست. چنین محبوبیت و احترام هم میسر نبوده است مگر به این دلیل که کانادا در طول تاریخ نزدیک به یک‌صد و چهل ساله خود نه سابقه استعمارگرایی و کشورگشایی داشته و نه مستقیما با دولت و ملتی دیگر به دلیل اختلافات گوناگون سیاسی، اقتصادی، ارضی و غیره وارد درگیری و جنگ شده و لاجرم تاثیر ناگوار و منفی بر ذهن مردم و ملت‌های دیگر نگذاشته است. مشارکت نیروهای نظامی کانادا در هریک از جنگ‌ها و برخوردهای نظامی یک‌صد سال گذشته نیز، از جنگ جهانی نخست تا کنون، به منظور پایان دادن به درگیری‌ها، حفاظت از صلح و یا پشتیبانی از مردمانی بوده که در جهت رهایی از وضعیتی ناگوار و خلاصی از چنگال دشمنی درونی و یا بیرونی و یا دستیابی به شرایط زندگی بهتر تلاش می‌کرده اند.

در چنین شرایطی، و درحالی که پرسش‌های بسیار جدی و ریشه‌ای در توجیه مشروعیت و حقانیت چند دولت غربی و اسرائیل در لزوم مداخله‌ی نظامی در ایران مطرح است، تصمیم و تمایل دولت کانادا مبنی بر مشارکت در یک حمله‌ی نظامی به ایران، به هر شکل و به هر اندازه، برای ایرانیان مهاجر به کانادا و شهروندان کانادایی ایرانی تبار می‌تواند دست‌کم از دو جهت دارای اهمیت باشد.

نخست اینکه گمان نمی‌رود بخش بسیار قابل توجهی از شهروندان جدی و مسئول کانادایی، در شرایطی که کشورشان به هیچ شکل مستقیم و غیر مستقیمی از سوی کشوری دیگر(مشخصا ایران) مورد تعرض قرار نگرفته ویا منافع ملی‌شان تهدید نشده است، بخواهند که میلیونها دلار از درآمد ملی و مالیات‌هایشان برای مداخله‌ی نظامی در کشوری با هزاران کیلومتر فاصله هزینه شود. مداخله‌‌ی نظامی که به احتمال بسیار علاوه بر ایجاد خسارت‌های جانی و مالی جبران ناپذیر، به استحکام و پایداری همان دولت و رژیم “خاطی” نیز کمک می‌کند و به احترام و محبوبیت کشور و ملت کانادا نیز صدمه‌های شاید جبران ناپذیر بزند. در این حال شهروندان کانادایی ایرانی تبار نیز، فقط به عنوان شهروندان کانادایی مسئول، می‌توانند با مخالفت با تمایل و تصمیم دولت کانادا در مشارکت احتمالی در یک مداخله‌ی نظامی ِ توجیه ناشدنی، در حفظ اعتبار و احترام کشور و ملت کانادا بکوشند.

دوم اینکه تعداد کثیری از افراد جامعه ایرانی-کانادایی (جز آنها که به دلایل منافع شخصی، عقیدتی، گروهی، حزبی و یا صرفا قدرت‌طلبی‌های کور به گونه‌ای ضمنی و یا مستقیم موافق مشارکت کانادا در مداخله‌ی نظامی احتمالی علیه ایران هستند)، نسبت به سرنوشت خاک و مردم سرزمین مادری‌شان دلبستگی‌های شدید دارند و طبعا نمی‌توانند بپذیرند که بخشی از مالیات‌هایی که به دولت کانادا می‌پردازند، هزینه تهیه و تدارک ابزار و ادوات مداخله‌ی نظامی در سرزمین مادری‌شان شود و وابستگان دور و نزدیک‌ و همزبانان ‌شان در معرض شدیدترین و جبران ناپذیرترین خسارت‌های جانی و مالی قرارگیرند و راه دستیابی به جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک و مبتنی بر قانون برای آنها (به دلیل تبعات جنگ) تا سال‌ها دشوار و شاید غیرقابل عبور شود. به همین دلیل دوم نیز ما افراد جامعه ایرانی-کانادایی وظیفه داریم مخالفت برحق و مشروع خود را با هرگونه مشارکت دولت و نیروهای نظامی کشورجدید خود کانادا، در مداخله‌ای نظامی علیه سرزمین مادری‌مان ابراز کنیم.

در کنار دو نکته فوق باید در نظر داشت که روند اطلاع‌رسانی به شهروندان کانادایی در زمینه‌ی شرایط کنونی جامعه ایران و خطرهایی که مداخله‌ی نظامی کشورهای غرب، از جمله کانادا، و به احتمال زیاد اسرائیل، برای مردم ایران و تلاش‌های آنان برای دستیابی به مطالبات دموکراتیک دارد بسیار ناکافی و گاه مخدوش و گمراه کننده است. در چنین شرایطی جامعه ایرانی کانادایی وظیفه دارد با استفاده از حقوق شناخته شده و رعایت ضابطه‌های قانونی، به اشکال گوناگون ضمن ابراز نگرانی‌های بحق خود به مسئولان دولت فدرال و وزارت امورخارجه و دفاع کانادا شهروندان عادی کانادایی را هم نسبت به مطالبات آزادیخواهانه‌ی مردم ایران آگاه کند. اشتراک نظر نهادها و سازمان‌های فرهنگی اجتماعی ایرانی- کانادایی و افراد و شخصیت‌های علمی، هنری، دانشگاهی، سیاسی و اقتصادی جامعه ایرانی-کانادایی و شکل دهی به حرکت‌های اعتراضی مسالمت‌آمیز از طریق ارسال نامه‌های اعتراضی به کلیه نمایندگان پارلمان فدرال و مجالس قانونگذاری استانی و حتی صحبت با افراد عادی در محیط‌های کار و درس و فعالیت در جهت مخالفت با مداخله‌ی نظامی در ایران، بویژه مشارکت نکردن کانادا در مداخله‌ای احتمالی ضرورت امروز ماست. فردا شاید دیر باشد!

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید