انعکاس تالمات بومیان در آمار اخیر سرشماری عمومی 2016

چرا جمعیت بومیان کانادا چهار برابر غیر بومیان رشد داشته؟

پ پ پ

طبق آمار هفته گذشته اداره آمار کانادا جمعیت بومیان کانادا 20 سال قبل 2.8 درصد جمعیت کانادا بود. ولی در سال 2016 آنان 4.9 درصد جمعیت کانادا و یا 1.673.785 نفر بودند.

در 10 سال بین 2006 تا 2016 جمعیت بومیان بیش از 42.5 درصد رشد داشته که 4 برابر رشد جمعیت غیربومی کاناداست.

اداره آمار پیش بینی می کند جمعیت آنها در 20 سال آینده به 2.5 میلیون نفر خواهد رسید.



آگهی

از ایجاد فضای آشتی ملی با بومیان که با تشکیل کمیسیون «حقیقت یابی و آشتی» در سال 2008 رسما آغاز به کار کرد، به عنوان عاملی در افزایش تعداد بومیان در سر شماری های اخیر می توان نام برد.

یکی از علل این رشد به نظر محققین جرات پیدا کردن بخشی از بومیان به ابراز هویت اصلی خود است که سابقا به دلایل مختلف از آن امتناع می کردند.

علت دیگر خود آگاهی و خود باوری نسل کودکان نگهداری شده در «مدارس مسکونی» Residential Schools است که بتدریج به هویت بومی خود پی می برند و از آن دفاع می کنند.

7 پر به زمین افتاده Seven Fallen Feathers
تانیا تلاگا (Tanya Talaga) نویسنده کتاب «7 پر به زمین افتاده» از طرف تورنتواستار برای تهیه گزارشی در مورد علت میزان پایین شرکت بومیان کانادا در انتخابات به تاندربی Thunder Bay رفت. او وقتی چندین بار از یکی از رهبران بومیان (Stan Beardy) آن منطقه (به بزرگی فرانسه) علت را پرسید و او هر بار در جواب گفت: «چرا در مورد مفقود شدن Jordan Wabasse نمی نویسی؟»، متوجه شد که باید از زاویه دیگری به سؤال خود نگاه کند.

از سال 2000 تا 2011 ، 7 دانش آموز بومی که برای تحصیل به تاندربی رفته بودند جان خود را از دست داده بودند. جردن هفتمین نفر بود که 70 روز از ناپدید شدنش می گذشت.

حال ماموریت تانیا به جای تهیه گزارش کوتاه به تهیه گزارشی تبدیل شد که به صورت کتابی درآمد که نوشتن آن 7 سال طول کشید و اخیرا منتشر شده است. موضوع کتاب در زمینه نژادپرستی و تنهایی جوانان بومی دبیرستانی است که مجبور به ترک خانواده خود هستند و برای تحصیل به شهر تاندربی می روند و در آن با بی عملی پلیس در دفاع از خود مواجه می شوند.

در معرفی کتاب، تورنتواستار به داستان چنی ونجاک Chanie Wenjack پسر دوازده ساله اشاره می کند که در سال 1966 در حالی که از «مدرسه مسکونی» خود فرار می کرد در مسیر ریل قطار از سرما جان خود را از دست داد. او میخواست مسیر ۶۰۰ کیلومتری بین مدرسه مسکونی خود ـ سیسیلی جفری ـ در کنورای انتاریو تا خانه اش را با پای پیاده طی کند:

«گروه تحقیق مرگ او 4 توصیه برای جلوگیری از تکرار این حادثه ارائه کرد که هیچ کدام عملی نشد.

25 سال بعد 7 دانش آموز بومی در تاندربی مردند. 5 نفر آنها در رودخانه های اطراف شهر پیدا شدند.»

در ادامه معرفی کتاب پس از شرح مرگ هر دانش آموز آمده: «تلاگا (نویسنده) داستان شهر کوچکی در شمال انتاریو را به تحریر درمی آورد که مانیفستی است بر چالش طولانی کانادا با نقض حقوق بشر علیه جوامع بومیان خود.»

سرپرست (عمه) یکی از 7 نوجوان از دست رفته وقتی نیامدن فرزند تحت قیمومیتش به خانه را به پلیس اطلاع می دهد در پاسخ می شنود که نگران نباشد «احتمالا با سایر جوانان بومی در حال خوشگذرانی است.» پلیس 6 روز پس از ناپدید شدن شروع به جستجو کرد.

مطلب فوق بخشی از مطالبی است که تانیا تلاگا در مصاحبه با رادیو سی بی سی در مورد میزان بی اعتمادی بین بومیان و پلیس ذکر می کند.

او ادامه می دهد: متاسفانه در ششم می سال جاری باز دو نوجوان بومی تمی کیاش 17 و جزایا بگ Josiah Begg 14 ساله جان خود را از دست میدهند. دو هفته بعد جسد جزایا بگ در کنار رودخانه McIntyre پیدا میشود. این بار رهبران بومیان منطقه با بررسی پرونده مرگ این دو توسط پلیس تاندربی یا پلیس استانی OPP مخالفت کردند. در نتیجه هم اکنون تحقیق درباره این مرگ به پلیس منطقه یورک واگذار شده است.

پلیس تاندربی هم اکنون با اتهام «نژادپرستی سیستماتیک» مواجه است و تحقیق و رسیدگی در مورد 30 پرونده مرگ که چند تا از آنها غیربومی هستند، در دست انجام است.

طبق گزارش تورنتو استار علاوه بر پلیس، شورای شهر تاندربی نیز در معرض اتهام نژاد پرستی قرار دارد.

کتاب «7 پر به زمین افتاده» یکی از 5 کتابی است که برای جایزه امسال «هیلاری وستن» Hilary Weston Writers’ Trust نامـزد شده اند.

گورد داونی و «راه مخفی» Secret Path

گورد داونی خواننده، شاعر و نویسنده فقید کانادایی که دفاع از حقوق بومیان کانادا از مشخصه های بارز فعالیتهای اجتماعی وی محسوب می شود، اکتبر سال 2016 آلبومی به نام Secret Path منتشر کرد. او که هفته گذشته و یک سال پس از انتشار این آلبوم درگذشت، این پروژه خود را از چنی ونجاک دوازده ساله الهام گرفت.

این آلبوم به همراه کتابی به نوشته خود او و فیلم انیمیشن تلویزیونی، در پنجاهمین سال مرگ چنی ونجاک منتشر شد.

بعد از اعلام خبر درگذشت گورد داونی در هفته گذشته، رهبران بومیان کانادا از سهمی که او در تفاهم و آشتی با بومیان داشته ستایش کردند و در غم مرگ او به سوگ نشستند.

سیستم مدارس شبانه روزی به خاطر رفتارهای نادرست با کودکان بومیان کانادا به شدت مورد نکوهش قرار گرفته و نقطه تاریکی در تاریخ کانادا محسوب می شوند.

حدود 30 درصد از فرزندان بومیان کانادا در آن دوران (1996ـ1876)، یا نزدیک به 150 هزار کودک، بطور سیستماتیک از خانواده های خود جدا و در این مدارس قرار داده شدند.

این مدارس با هزینه دولت کانادا و با مدیریت کلیسا اداره می شدند و هدفشان خارج کردن کودکان بومیان کانادا از نفوذ خانواده ها و فرهنگشان بود. آنها از صحبت کردن به زبان خودشان و رفتار به آداب و فرهنگشان منع میشدند و مجبور به تطبیق در «کانادای سفید» می شدند.

حداقل 6000 تن از آنان در دوران اقامت شان در آن مدارس جان سپردند. همچنین 38 هزار مورد اتهام دست درازی جنسی به این کودکان به ثبت رسیده است.

هیئت قضاوت و تحقیق علت مرگ چنی ونجاک، ۴ سال بعد از این واقعه در سال ۱۹۷۰ در گزارش خود آورده بود:
«سیستم آموزشی(مدارس شبانه روزی) بومیان برای این کودکان بی اندازه مشکلات احساسی و تطبیقی به وجود می آورد.»

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید