نه، همین لباس زیباست نشان آدمیت

پ پ پ

مغازه‌ای که گاهی ازش خرید خونه رو می‌کنم دو تا خیابون بالاتره. واسه اون وقتایی که خرید جزئی دارم و حوصله والمارت رفتن رو ندارم خیلی خوبه. این که نزدیک خونه‌ت مغاره‌ باشه مسلماً چیز خوبیه. ولی مشکل واسه اون روزاییهِ که من تو مغازه از خود بی خود میشم و مغازه رو بار میزنم و سر صندوق که می‌رسم و تعداد کیسه‌های خرید که می‌بینم تازه می‌فهمم بازم همون اشتباه همیشگی رو کردم و فکر برگشتن رو نکردم. از اونجایی که این اشتباه رو به اندازه‌ی موهای سرم مرتکب شدم، حالا دیگه تو این جور موقعیتی کمتر کاسه‌ی چه کنم چه کنم دستم می‌گیرم و همه‌ی کیسه‌ها رو با مهارت خاصی دستم می‌گیرم و راه میفتم. به در ورودی ساختمون که می‌رسم، شاید کسی باشه که در رو برام باز نگه داره و شاید نه. یعنی حتی ممکنه که کسی دم در ایستاده باشه و ببینی همین کارِ ساده‌ی باز کردن در برای من مشقت بار باشه و باز هم کَکِش نگزه و سرش رو توی گوشی‌ش بکنه و خودش رو مشغول نشون بده و خلاصه در کوفتی رو برای من باز نکنه. وقتی کسی در رو برای منی که از خرید برگشتم نگه می‌داره، تا دم در آپارتمان تعظیم‌کنان می‌رم. و این مساله مختص خرید نمیشه. مثلا روزایی که از در و دیوار برام بارید و بد آوردم و از فرسنگ‌آ می‌تونید بفهمید که چه روز گندی رو پشت سر گذاشتم، کسی برام در رو نگه نمی‌داره. یعنی درست زمانی که دنبال بهانه‌ی کوچیکی، حتی در حد باز نگه داشتن یه در، هستم؛ کسی این بهانه رو دستم نمیده و روزم رو به همون مزخرفی‌ای تموم میکنم که شروع کرده بودم.

ولی خب اگه از حق نگذریم، همیشه هم وضع اینطور نیست. من به تجربه میگم که اون روزایی که آلاگورسان کردم و لباسای پلوخوری‌م رو پوشیدم و از همه مهمتر کفش پاشنه بلند پام کردم، همه‌ی درهای بسته به روم باز می‌شه. مردم با لبخند از کنارم رد می‌شن و با اینکه یه کیف کوچیک رو شونه‌م انداختم یا دستم گرفتم، در رو برام باز میکنن و روز خوش بهم میگن. تو گویی لباس‌آ «سَمسِم در رو باز کن» هستن.

خلاصه گاهی مهم نیست که شما چقد به کمک و توجه بقیه، حتی به اندازه‌ی باز نگه داشتن در ورودی احتیاج داشته باشید، گاهی اینکه شما نشون بدین که هیچ کمکی احتیاج ندارید بقیه خودشون داوطلبانه تا جایی که میتونن میخوان خودی نشون بدن، شاید واسه خاطر اینکه برای خودشون کردیت بگیرن که مثلا از بی غمی شما چیزی هم به اونا برسه.



آگهی

نه کفش پاشنه بلند کسی برای شما خوشی میاره، نه دست بند کسی برای شما غم. ولی در هر دو حالت «شما» میتونید به آدم‌آ بهانه‌ی خوشی بدید، هرچند کوچیک، هرچند گذرا.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید