در روز بزرگداشت 150 سالگی کانادا:

«درخواست برای تغییر نام دانشگاه رایرسون»

پ پ پ

اگرتن رایرسون (Egerton Ryerson) ، که نام دانشگاه رایرسون به مناسبت فعالیتهای او در قرن نوزدهم برای توسعه آموزش همگانی برگزیده شده، همچنین یکی از طراحان ایده تاسیس مدارس مسکونی بومیان بود که دولت کانادا آنها را در برنامه خود گنجانده بود.

ظاهرا همین نام است که اتحادیه دانشجویان رایرسون Ryerson Students Union را بر آن داشت که در روز اول جولای که همگـان تولـد 150 میـن سـال کـانـادا را جشـن می گرفتند، لیستی11 ماده ای از خواستهای خود در حمایت و همدردی با بومیان و انعکاس فرهنگ و تاریخ آنان منتشر کرده و خواهان تغییر نام این دانشگاه شدند.

برداشتن مجسمه رایرسون از محوطه این دانشگاه، منظور کردن الزامی مطالب درسی مربوط به بومیان، آموزش نقش استعمارگرانه اگرتن رایرسون در چارچوبی ضد استعمارگری، و ایجاد محیطی فراگیر و حفظ فرهنگ و زبان بومیان از جمله دیگر این خواستها است. کارزار «Colonialism 150» و هشتگ Resist150 از جمله اقداماتی است که تعدادی از دانشجویان این دانشگاه در تبلیغ خواسته هایشـان در همـدردی با بومیان مطرح کرده اند.



آگهی

اتحادیه دانشجویان رایرسون بدنبال اعتراضات به درخواستهایشان نامه ای را منتشر کردند و شروعِ کارزار «Colonialism 150» را مستقل از این اتحادیه دانستند. در این نامه اتحادیه خود را نماینده بیش از ۳۸ هزار دانشجو دانسته و ضمن با ارزش دانستن این کارزار شکل گیری آنرا بدون مشورت و تصویب هیات مدیره دانستند و از دانشجویان خواستند در جلسه ۱۹ جولای هیات مدیره جهت پاسخگویی سوالات آنها، شرکت کنند. نام دو تن از اعضای کامیونیتی در میان امضا کندگان این نامه دیده میشود.

در این میان بسیاری از دانشجویان و اکثریت اعضای هیئت مدیره اتحادیه با این درخواستها مخالفت کردند.

دوشنبه 3 جولای، 23 عضو از 34 عضو هیئت مدیره اتحادیه در نامه ای بی اطلاعی خود را از این درخواستها اعلام کردند.

بسیاری از دانشجویان نیز در صفحه فیس بوک انجمن به این درخواستها و بخصوص درخواست تغییر نام دانشگاه اعتراض کردند.

پریا بهاری از جمله این دانشجویان (سابق) بود که نوشت: «بنابر این بسیاری از فارغ التحصیلان از جمله من مدرکی از موسسه ای گرفته اند که دیگر وجود ندارد؟ بی اعتباری بیشتر مدرک تحصیلی تعداد زیادی از دانشجویان جهت کینه ورزی شخصی علیه شخصیت فوت کرده تاریخی؟»

رئیس اتحادیه سوزان نیاگا Susanne Nyaga که فاصله کمِ زمانی برای تصمیم گیری در جلسات ماهانه هیئت مدیره را علت بی اطلاعی سایر اعضا دانسته، گفت: «ما به عنوان یک غیربومی نباید سرنوشت دانشجویان بومی را تعیین کنیم. «کانادا 150» به اشتباه این واقعیت را که کانادا سالها قبل از 150 سال وجود داشته را جشن می گیرد. زمینی که ما اشغال کرده ایم برای قرنها محل زندگی کامیونیتی های بومیان بوده است.»

سایت دانشگاه رایرسون ضمن معرفی رایرسون به عنوان «شخصیت برجسته در سیاست، مذهب، هنر، علوم و از همه مهمتر آموزش» از او به عنوان «نفوذ داشتن در تاسیس سیستم مدارس مسکونی بومیان که اثرات ویرانگری بر روی ساکنین اولیه متیس و انیوت
-First Nations, Métis and Inuit- داشته است» یاد کرده است.

سارا دنیس که عضو انجمن بومیان دانشجوی دانشگاه رایرسون است در این رابطه گفت که امیدوار است این خواستها توجه مسئولین دانشگاه را به شرایطی که دانشجویان بومی در آن به سر می برند جلب کند و کاملا از برداشتن مجسمه اگرتن رایرسون از محوطه دانشگاه و سایر درخواستهای انجمن دانشجویان حمایت کند.

امیر زاهدی نیز در صفحه فیس بوک انجمن با عبارت «این (درخواستها) احمقانه ترین چیزی ست که من در طول زندگیم با آن مواجه بودم» به این درخواستها اعتراض کرده است.

اما درمیان بسیاری از نظرات ابراز شده در صفحه فیس بوک انجمن، نظر کریستینا ولیر Kristina Vallier که خود را «یک زن بومی بالای 50 سال» دانشجوی دانشگاه معرفی می کند، قابل توجه است: «1- مجسمه و نام (رایرسون) باید باقی بماند چون بخشی از تاریخ است و شما لازم نیست با آن موافق باشید. آن نشانه طرز فکر مردمان آن زمان است و یک یادآوری است. 2ـ باید آموزش تاریخ کانادا بخصوص برای کانادایی های جدید اجباری باشد. و منظور از تاریخ همه چیزهای خوب و بد آن است. به عنوان یک زن بومی به خاطر دلایل شخصی و آنچه که از سراسر تاریخ مردمانمان دیده ام من «روز کانادا» را جشن نمی گیرم. شاید روزی اینکار را بکنم، روزی که شاهد بهبود شرایط باشم. با این حال هرگز به هیچ کس نخواهم گفت که «روز کانادا» را جشن نگیرید. برای بسیاری از کانادایی ها که قرنها و دهه های قبل به اینجا آمده اند اینجا خانه آنها است.»

از سوی دیگر مسئول روابط عمومی دانشگاه رایرسون در ایمیلی گفت که دانشگاه به «استقلال اتحادیه دانشجویان احترام می گذارد» و نظر دیگری ندارد.

بنابه گزارشهای دیگر، اتحادیه دانشگاه آلگوما که در محل یکی از مدارس مسکونی بومیان ساخته شده و همچنین انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه لورنتین (Laurentian) با صدور اعلامیه هایی خبر از شرکت نکردن در جشن 150 سال تاسیس کانادا داده بودند.

درباره نویسنده:
مشهود ناصری تحصیل کرده دانشگاه صنعتی شریف تهران است که کار فرهنگی، نویسندگی و ترجمه را از دوران دانشجویی آغاز کرده است. بیش از 30 سال فعالیت و اشتغال او در ظرفیت مهندسی و پژوهش علمی، در 6 سال اخیر با کار نویسندگی در سلام تورنتو همراه بوده است. انعکاس دستاوردهای علمی، فرهنگی و اجتماعی جامعه کاناداییان ایرانی تبار و حضور جدی در فعالیتهای اجتماعی و محیط زیستی مورد توجه ویژه اوست.

Loading Facebook Comments ...