گشت و گذار در انتاریو

تورنتو کجاست؟ مکان ملاقات!

پ پ پ

توسعه هر بزرگ شهری بستگی به موقعیت جغرافیایی آن دارد. البته این مردم هستند که شهرها را می سازند، اما این طبیعت است که موقعیت و مکان و مواد اولیه را در اختیار می گذارد.

از عوامل مهم توسعه می توان به: قابلیت دفاع، موقعیت بندرگاهی مناسب، سهولت راههای ارتباطی و مناطق داخلی یا پسکرانه های آباد Hinterland اشاره کرد. اگر به این عوامل ذخایر کافی از آّب آشامیدنی و مواد ساختمانی آماده (مانند چوب، سنگ) خاک مناسب و آب و هوای معتدل را هم اضافه کنیم، رشد یک کلان شهر یا Metropolitan قطعی به نظر می رسد.

در جنوب انتاریو تورنتو تنها شهری است که تمام این شرایط را در خود جمع کرده است.



آگهی

موقعیت بندرگاهی
بندرگاه تورنتو یا خلیج تورنتو
Toronto Bay بهترین پناهگاه طبیعی در کنار دریاچه انتاریو می باشد. از نظر شکل، این بندرگاه به صورت دایره ای به مساحت 4/3 مایل است که به وسیله جزایر باریک سنتر آیلند Center Island محافظت می شود.

منابع آب فراوان
رودهای عمده تورنتو از شرق به غرب عبارتند از: دان Don ، بلک کریک Black Creek و هامبر Humber. رودهای فرعی بسیاری به این رودها پیوسته و نهایتا به دریاچه انتاریو که پست ترین نقطه منطقه می باشد سرازیر می شوند، این رودها به علت جریان همیشگی آب، ندرتا ایجاد باطلاق یا مانداب در مصب خود (محل اتصال به دریاچه) می کنند. نکته جالب این است که تورنتو در ابتدا کمی به سمت شرق بندر تورنتو امتداد یافت (دهه 1970) ولی وجود ماندایها بخصوص در بهار و تابستان موجب گسترش مالاریا بخصوص در ماههای گرم سال شده و توسعه شهر را به سمت غرب کشاند.

رودهای پر آب منطقه علاوه بر زهکشی طبیعی در چرخاندن آسیابهای آبی نقش مهمی را بازی می کرده اند (نامهای Duncan, Yorkmills, Don Mills را به خاطر بیاورید.)

پسکرانه داخلی Hinterland ـ پشت دریاچه، دشت ساحلی به تدریج ارتفاع پیدا می کند و به اندازه 3 مایل از خشکی را اشغال می کند. دشت ساحلی، به سمت غرب تا هامیلتون ادامه پیدا می کند ولی به سمت شرق به وسیله پرتگاه اسکاربرو Scarbrough Bluffs قطع می شود. این پرتگاه در حقیقت همان زمینهای ساحلی هستند که به میزان قابل توجهی از دریاچه ارتفاع یافته اند (170 تا 360 فوت.)

پشت دشتهای ساحلی زمین بناگاه ارتفاع یافته (75 فوت) و تشکیل یک پرتگاه را می دهد. این بالا آمدگی ناگهانی را می توان در جنوب خیابانهای St. Clair در تقاطع یانگ و Avenue Rd و در سربالایی تند این خیابانها به خوبی تشخیص داد.

پشت این پرتگاه دریاچه Simco زمین تقریبا هموار و یا با تپه ماهورهای کم ارتفاعی پوشیده شده است. این دشت وسیع و مواج به سمت شمال تا سپر کانادا Canadian Sheild و به سمت شرق تا Kingstone و سمت غرب تا جنوب غربی انتاریو (نیاگارا تا ویندزور) ادامه پیدا می کند. بهترین زمینهای کشاورزی انتاریو و یکی از مهمترین منابع ثروت این استان در همین زمینها قرار دارد.

موقعیت مرکزی
بسیای از افرادی که تورنتو را ندیده اند، تصورشان از این شهر، چیزی شبیه منطقه ساسکاچوان یا کلگری است. در صورتی که تورنتو در مدار 43.48 عرض شمالی پایین تر از بسیاری از شهرهای شمالی آمریکا قرار دارد. بنابر این تورنتو نقطه مرکزی ارتباط مناطق شرق استان با غرب و یا ارتباط مناطق جنوبی به شمالی (تا دریاچه سیمکو) از طریق دریاچه انتاریو می باشد. بسیاری از تاجران پوست خز بندر تورنتو را به عنوان میان بر به بندر نیویورک در نظر می گرفتند، تجارت قسمتهای غربی آمریکا از طریق شیکاگو و یا بنادر دریاچه بزرگ خود را به تورنتو و راه آب سنت لارنس و نهایتا از آن راه به مونتریال و کبک و بنادر کنار اقیانوس اطلس می رسانده اند. این راهها همچنان اهمیت خود را حفظ کرده اند، وجود بزرگراههای 401 و 403 وQEW ارتباط شرق و غرب و جنوب، و بزرگراههای 404 و 400 و 410 ارتباط شمال ـ جنوبی را فراهم می آورند.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید