گشت و گذار در انتاریو

تورنتو برای شاعران ـ یورک برای بازرگانان!

پ پ پ

بومیان اولیه
مدتها قبل از ورود اروپاییان به این منطقه، بومیان و کوچ نشینان ساکنان اصلی به حساب می آمدند. در حدود 5000 تا 9000 سال قبل از میلاد، گروههایی از بیابان گردان شکارچی به دنبال گوزن، خرس و سمور این نواحی را درنوردیدند. حدود یک هزار سال قبل از میلاد، اجداد بومیان Iroquois اولین ساکنان دائمی منطقه تورنتو شدند. این اقوام برخلاف اقـوام قبلـی نـه تنهـا از راه شکـار زندگی می کردند بلکه رسم و راه کشاورزی و ارتزاق از زمین را نیز آموخته بودند. از جمله محصولات کشاورزی این گروه می توان به ذرت، کدو تنبل، لوبیا و تنباکو اشاره کرد.

از اینان 191 سکونتگاه در سرتاسر منطقه تورنتو کشف شده است. حدود سالهای 900 میلادی این قبایل در مسیر دره ها و نزدیک چشمه ها روستاهایی را تشکیل دادند. این روستاها به توسعه خودشان تا قبل از ورود اروپاییان (1600 ـ 1500 م) ادامه دادند. از جمله این روستاها می توان به روستاهای قبیله سنکا Seneca اشاره کرد که راه ارتباطی دریاچه سیمکو Simco را در اختیار داشتند.

* مباحثات بر سر تغییر نام یورک به تورنتو
* نام یورک از نام پسر جورج سوم پادشاه انگلیس گرفته شد
* ویلیام مکنزی روزنامه نگار و سیاستمدار اسکاتلندی اولین شهردار تورنتو بود
* پلیس تورنتو در سال 1834 با پنج افسر تشکیل شد
* ساخت مترو تورنتو در سال 1949 آغاز شد



آگهی

ورود اروپاییان 1700 ـ1600 میلادی
فرانسوی ها و انگلیسی ها اولین اروپاییان ساکن در منطقه هستند. رقابت دو امپراتوری فرانسه و انگلیس برای به دست آوردن تجارت پوست و کنترل منطقه نبردهای سختی را بین آنان باعث شد. فرانسویها از طریق راه آبی سنت لورنس و رود اتاوا به مناطق وسیعی از جنوب انتاریو دست یافتند و اولین اروپاییانی بودند که به منطقه دریاچه انتاریو آمدند. در سال 1750 میلادی فرانسویها قرارگاهی برای تجارت پوست و یک قلعه و یک مکان مذهبی در جایی که هم اکنون تورنتو نام دارد بنا نهادند. در طی جنگ با انگلیسی ها (1759) فرانسویها قلعه ای را که ساخته بودند آتش زدند تا به دست انگلیسی ها نیفتد.

در سال 1763 انگلیسی ها کنترل منطقه را به دست گرفتند ولی بسیاری از فرانسویها ترجیح دادند همچنان باقی بمانند. انگلیسی ها در نبردهای استقلال طلبانه از آمریکایی ها در آمریکا (1853ـ1775) شکست خوردند و در کانادا ساکن شدند. تعداد بی شماری از ایشان (40000 نفر) انتاریو را انتخاب کردند. در سال 1793 جان گریوزسیمکو تورنتو را به عنوان اولین تابع دائمی کانادای علیا (Upper Canada) انتخاب کرد و آن را به نام پسر جورج سوم پادشاه انگلیس، یورک (York) نامید.

در طی سالیان، تورنتو شهرکهای اطراف را به خود جذب کرده و به صورت یک کلان شهر درآمده است.

در طی سالیان، تورنتو شهرکهای اطراف را به خود جذب کرده و به صورت یک کلان شهر درآمده است.

در طی جنگهای 1814ـ1812 آمریکایی ها و انگلیسی ها، آمریکاییان به این شهر دست یافتند و بخشهای مهمی از آن را تخریب کردند، ولی بلافاصله بعد از جنگ شهر یورک دویاره ساخته شد. در آن زمانها شهر تحت کنترل یک یا چند خانواده با نفوذ بود که شهر را براساس علائق خود اداره می کردند. مردم به دور روزنامه نگار و سیاستمدار اسکاتلندی ویلیام مکنزی William.L.Mackenzi جمع شدند و خواستار اصلاحات در اداره شهر شدند.

به دنبال تظاهرات وسیع مردم که خواستار تغییر در سیستم دولت بودند، مکنزی به عنوان اولین شهردار تورنتو انتخاب شد (1834) و اصلاحات مکنزی بعد از یک بار شکست سرانجام به واقعیت پیوست. با وجود مهاجران بی شماری که به این منطقه وارد شدند، شهرکهای منطقه تورنتو هنوز به آن درجه از بزرگی و جمعیت نرسیده بودند که به آنها لفظ سیتی City اطلاق شود. در این میان تنها تورنتو بود که در تاریخ 4 مارچ 1834 این عنوان را کسب کرد. نکته جالب اینکه لایحه تبدیل شهرک یورک به شهر یورک در مجلس قانونگذاری در حالی تصویب شد و به شورای قانونگذاری Legislative Council فرستاده شد که لایحه به City of Toronto تغییر نام پیدا کرد (1834 م). با وجود مخالفت عده ای از افراد صاحب نفوذ با تغییر نام از یورک به تورنتو، موافقان معتقد بودند که تورنتو کلمه مناسب تری است چون یک کلمه محلی و بومی به معنی «مکان ملاقات» است و به این وسیله می تواند از شهرهای آمریکا متمایز گردد. عده ای معتقد بودند که کلمه یورک کوتاهتر است و راحت تر تلفط می شود. در عوض موافقان اظهار داشتند «تورنتو» آهنگ بهتری دارد. سخنگوی مجلس با خوشحالی اعلام کرد از این به بعد مردم در شهر کوچک و کثیف یورک ساکن نمی شوند و شهر تمیز تورنتو جای آن را خواهد گرفت. M.Bidwell رهبر حزب اصلاح طلبان گفت:
تورنتو برای شاعران ـ یورک برای بازرگانان!

محدوده شهر در آن زمان به خیابانهای دافرین در غرب، بلور در شمال و دان ریور در شرق می رسید با نه هزار نفر جمعیت.

شهر به 5 ناحیه تقسیم شد و هر یک ناحیه به نام یکی از قدیسین نامگذاری شد مانند Saint Patrick, Saint Andrew و Saint George .

هر سال چهار نفر از هر ناحیه انتخاب می شدند. دو نفر به عنوان انجمن شهر یا «کدخدا» Aldermen و دو نفر به عنوان «مشاور» Common Councilmen . این گروه شهردار را از بین Aldermen انتخاب می کردند. از شرایط Aldermen برای مقام شهرداری وجود ملک و املاک فراوان بود تا بتواند خود را کاندید کند. شهردار یک مقام تمام وقت بود که حقوق آن سالانه 100 تا 500 پونـد بـراساس تصمیم شورا پرداخت می شد.

در طی سالیان، تورنتو شهرکهای اطراف را به خود جذب کرده و به صورت یک کلان شهر درآمده است. در سال 1954 سیزده ناحیه شهری درهم ادغام شدند و به 6 ناحیه تبدیل شدند. در اول ژانویه 1998، شهرداریهای منطقه ای تورنتو به طور رسمی بهم پیوستند و یک شهرداری واحد به نام City of Toronto تشکیل دادند.

نکات خواندنی درباره پلیس تورنتو در گذشته پلیس تورنتو در سال 1834 با پنج افسر تشکیل شد.

پلیس مغازه دارانی را که به خیابان یانگ آشغال می ریختند دستگیر می کرد.

پلیس اسب سواران تندرو را متوقف می کرد و مانع از عبور آنان از پیاده رو می شد و پلیس به مردم متذکر می شد که روز یکشنبه مراسم مذهبی را احترام بگذارند.

حمل و نقل شهری
اولین خط حمل و نقل شهری در سال 1849 تاسیس شد. مسیر این خط Williams Omnibus Bus Line نام داشت و محدوده خیابان یانگ را دربرمی گرفت و با اسب رانده می شد. در سال 1921، 9 شرکتی که اتوبوسرانی تورنتو را به عهده داشتند درهم ادغام شدند و TTC یا Transportation Commission تاسیس شد. در سال 1892 اولین قطار برقی شهری Street Car شروع به کار کرد و طی دو سال اسبها از خیابانها جمع شدند.

در سال 1949 ساخت مترو تورنتو آغاز شد. در سال 1954 اولین بخش مترو تورنتو از ایستگاه یونیون تا اگلینتون به پایان رسید.

Loading Facebook Comments ...