هیئت مدیره کنگره ایرانیان کانادا در کمیته سنای کانادا:

با لایحه 219-S مخالفیم!

پ پ پ

کمیته روابط خارجی سنای کانادا از چند ماه قبل در حال بررسی لایحه ای است در رابطه با «تحریم های غیرهسته ای علیه ایران» به نام 219-BillS که از سوی سناتور تکاچک پیشنهاد شده است.

به گفته بیژن احمدی رئیس کنگره ایرانیان کانادا، یکی از اهداف اصلی لایحه پیشنهادی «جلوگیری از تجدید روابط دیپلماتیک کانادا و ایران و بازگشایی سفارتها با ایجاد موانع قانونی و حقوق بیشتر» است.

هیات مدیره کنگره ایرانیان کانادا با پیگیری و تماس با این کمیته، روز پنجشنبه 9 فوریه در جلسه این کمیته در محل پارلمان کانادا در اتاوا شرکت کرد و نظرات خود را در مخالفت با این طرح با سناتورهای عضو این کمیته در میان گذاشت.



آگهی

در این جلسه بیژن احمدی رئیس هیات مدیره کنگره و پویان طبسی نژاد مسئول سیاستگذاری کنگره به عنوان سخنگو و سوده قاسمی نایب رئیس کنگره به عنوان عضو ناظر شرکت داشتند.

بیژن احمدی صحبتهای خود را با این مضمون آغاز نمود:
«من و همکارانم از طرف کنگره ایرانیان کانادا اینجا هستیم تا دیدگاه ها و نگرانی های خود را در مورد لایحه 219-S (قانون تحریم های غیرهسته ای علیه ایران) به شما ارائه کنیم و توضیح دهیم که چرا مجلس سنا می بایست این لایحه را بطور کامل از دستور کار خارج کند.

کنگره ایرانیان کانادا عمیقا در مورد این لایحه نگران است زیرا از یک سو آن را در تضاد با سیاست دولت کانادا در زمینه تجدید روابط با ایران و از سوی دیگر مانعی در راه مسئولیت های بین المللی کانادا می بیند. تبدیل این لایحه به قانون، بدون شک امکان تجدید روابط با ایران را از بین خواهد برد.

در میانه مذاکرات سخت و حساس میان دو کشور ایران و کانادا، لایحه 219-S یک گام نادرست محسوب می شود. این لایحه نه تنها موانع موجود فعلی در تجدید روابط را برطرف نمی کند، بلکه با افزودن پیچیدگی های حقوقی و بوروکراتیک به این فرایند، مشکلات بیشتری را سبب می شود. اکنون زمان مناسبی برای وارد کردن محدودیت های نمادین و عقیدتی توسط قانونگزاران بر این مذاکرات نیست. ما باید به دیپلمات ها و وزارت امور خارجه کانادا اجازه بدهیم تا گفتگوهای حساس خود را به دور از اینگونه محدودیت ها و حاشیه ها دنبال کنند.

منافع و ارزش های مذاکرات دیپلماتیک با ایران پیش از این به اثبات رسیده است. بیش از یک سال پیش، قدرت های جهانی با امضای توافقنامه هسته ای (برجام) از بروز یک جنگ مخرب دیگر در خاور میانه پیشگیری نمودند. حال نوبت کانادا است که با حمایت خود از دیپلماسی، نقش تاریخی خود را ایفا کند.

ایرانیان کانادا، در طول سالهایی که دولت قبلی کانادا روابط دیپلماتیک خود را با ایران قطع و تحریم هایی را اعمال کرد، بیشترین لطمات را دیدند. هنگامی که روابط در سال 2012 قطع شد، امکان دسترسی به خدمات کنسولی برای ایرانیان کانادا ناگهان از بین رفت.

بسیاری از آنان در مورد دریافت ویزای مسافرتی برای بستگان و اعضای خانواده خود که هنوز ساکن ایران بودند با مشکلات عدیده مواجه شدند. متاسفانه در طی این سالها ایرانیان کانادا مجبور بوده اند برای دریافت خدمات کنسولی راهی دفتر حفاظت منافع ایران در واشینگتن شوند. این امکان هم اکنون با محدودیتهای مسافرتی وضع شده توسط رییس جمهور ترامپ به مخاطره افتاده است. مهمتر از همه، در غیاب نمایندگی دیپلماتیک کانادا در ایران، عدم دسترسی مسافران کانادایی در ایران به خدمات کنسولی، آنان را در شرایط مخاطره آمیزی قرار داده است.

سیاست دیگری که در ایـن لایحـه دنبال می شود، مهر تایید زدن بر تحریم هایی است که موانعی سهمگین برای ایرانی کانادایی های سخت کوش و شریف ایجاد نموده است. بسیاری از صاحبان کسب و کار که امرار معاششان وابسته به تجارت بین ایران و کانادا بود، بعد از اعمال این تحریم ها کسب و کارشان به یکباره غیرقانونی اعلام شد. بعلاوه، برخی بانکها به دلیل این تحریم ها از ارائه خدمات به کسانی که هرگونه رابطه مالی شخصی یا تجاری با ایران داشتند اجتنـاب می کنند. این موضوع بعضا به بستن حسابهای ایرانی کانادایی ها (حتی شهروندان کانادا) صرفا بخاطر داشتن شهروندی ایران منجر شده است.»

اظهارات پویان طبسی نژاد
در ادامه جلسه، پویان طبسی نژاد اظهار داشت:
«تحریم ها و قطع روابط نه فقط بر ایرانیان کانادا، بلکه بر کسب وکارهای کانادایی (که امکان دسترسی به بازار هشتاد میلیونی ایران را از دست داده اند) نیز اثر گذاشته است. برای درک میزان این تاثیر لازم است توجه شود که براساس تحقیق انجام شده در سال 2014، کانادا سالیانه بین 850 میلیون دلار تا 2.7 میلیارد دلار فرصت صادرات به ایران را بخاطر این تحریم ها از دست داده است. این در حالی است که در یک سال اخیر و پس از توافقنامه برجام، هم پیمانان کانادا در گروه هفت کشورصنعتی و در پیمان ناتو اقدام به بازسازی روابط سیاسی و اقتصادی خود با ایران نموده اند.

با انتخاب رئیس جمهور جدید در ایالات متحده، ما احتمالا وارد پر تنش ترین شرایط بین المللـی پـس از جنـگ دوم جهانـی می شویم. در چنین شرایطی کشور ما کانادا فرصت منحصر به فردی برای به دست گرفتن ابتکار عمل به عنوان یک رهبر جهانی دارد. این فرصت از طریق مشارکت در حل برخی از بغرنج ترین مسایل بین المللی در خاور میانه حاصل خواهد شد. با هموارسازی راه ارتباط دیپلماتیک با ایران، کانادا نقش خود را به عنوان یک کشور بی طرف در دنیا ایفا کرده و جایگاه شایسته خود را به عنوان یک قدرت میانه به دست خواهد آورد.»

سئوال سناتور گرماین
در بخش پرسش و پاسخ، سناتور سانت گرماین با اشاره به نگرانی های حقوق بشری پرسید: آیا به نظر شما صرف اقدام به تجدید روابط کافی است؟ اگر ما از طریق وضع قانون وارد نشویم، حتما لازم است به طریقی دیگر اقدام کرد. برای توجه به نیازهای حقوق بشری مردم چه کاری بطور همزمان می توان انجام داد؟

بیژن احمدی در پاسخ گفت:
«نخست اینکه فراموش نکنیم که کانادا از سالها پیش در حرکتهای مهمی در زمینه حقوق بشر از طریق سازمان ملل مشارکت داشته. اقدامات و قطعنامه های سازمان ملل در این زمینه اساسا براساس پیشنهاد کانادا شکل گرفته است. معهذا این اقدامات اگر از طریق مجاری دیپلماتیک، مذاکره و گفتگو پیگیری و تکمیل نشود، به نتیجه مثبت منجر نخواهد شد. اگر گفتگویی بین کانادا و ایران نباشد، اقدامات مذکور صرفا در حد مصوبه سازمان ملل باقی خواهند ماند.

لایحه ای که پیش روی ماست در مورد این اقدامات نیست. این لایحه پیچیدگی های حقوقی بیشتری به تحریم ها می افزاید که با قطعنامه 2231 سازمان ملل (که پس از امضای توافقنامه برجام در شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد) همگون و سازگار نیست. لایحه مذکور شرایطی اضافی به تحریم ها تحمیل

می کند و مسیر تجدید روابط را ناهموارتر می سازد. ما با طرح دغدغه های حقوق بشری موافقیم ولی معتقدیم این موضوعات باید از طریق مجاری دیپلماتیک و وزارت امور خارجه کانادا پیگیری شود و نه از طریق وضع محدودیت توسط مجلس.

موضوع دیگری که لازم است به آن اشاره شود این است که ما معتقدیم نمایندگان مجلس بایستی از برخورد با حقوق بشر با استانداردی دوگانه پرهیز کنند. شروط و مواردی که در متن و حتی در عنوان این لایحه به آنها اشاره شده، در واقع موارد و دغدغه هایی هستند که در مورد بسیاری کشورهای دیگر غیر از ایران هم وجود دارند. اجازه بدهید به عنوان مثال به عربستان سعودی اشاره کنیم که کانادا امروز قرارداد نظامی 15 میلیارد دلاری با آن دارد. کشورهایی که هم اکنون بسیاری مشخصات مطرح در لایحه کنونی را دارند جزو کشور هایی هستند که کانادا با آنها روابط دیپلماتیک و حتی روابط دوستانه دارد. اگر طرح چنین لایحه ای واقعا ضرورت داشته باشد، لازم است به نحوی بازنویسی شود که همه آن کشورهای دیگر را هم شامل گردد نه فقط ایران. در غیر این صورت، یک استاندارد دوگانه بوجود می آید.

سئوال سناتور لین بیاک
در سوالی بسیار عجیب و غیرمترقبه سناتور بیاک از استان انتاریو گفت:

سه سوال هست که مایلم از سازمان شما بپرسم. لطفا صریح و بدون حاشیه به آنها پاسخ بلی یا خیر بدهید. آیا شما مایلید قانون شریعت در کانادا اجرایی شود؟ آیا شما به تساوی مردان و زنان براساس منشور حقوق و آزادی های کانادا اعتقاد داریـد؟ آیـا شما کشـور اسراییل را به رسمیت می شناسید؟

او گفت: این برای کانادایی ها مهم است که ما با چه کسی گفتگو می کنیم، برخوردمان با مللی که حقوق بشر را نقض می کنند و از ترور حمایت می کننـد چگونـه است و آیا می خواهیم چنین ارزش هایی به کانادا وارد شود یا خیر. لطفا بگویید که قانون شریعت را می فهمیـد، منشـور حقـوق و آزادی ها را می فهمید و اسراییل را به رسمیت می شناسید.

بیژن احمدی نخست از سوال کننده خواست تا پرسش خود را تکرار کند تا آن را یادداشت نماید. سپس در پاسخ گفت:
«جناب سناتور، اینها سوالات عجیبی است که هیچ ارتباطی با لایحه ی پیشنهادی و دلیل حضور ما در این کمیته ندارد. معهذا من با کمال احترام به آنها پاسخ می دهم. اگرچه این سوالها بسیار شخصی است ولی من گمان نمی کنم پاسخگویی به آنها برای سازمان ما کار سختی باشد. سازمان ما به قوانین جاری کانادا اعتقاد دارد که مشخصا قانون شریعت نیست. ما به سیستم حقوقی و قوانین کانادا اعتقاد داریم. در مورد تساوی زنان و مردان، تردیدی در آن نیست. در اساسنامه سازمان ما، کنگره ایرانیان کانادا، صریحا به احترام کامل به منشور حقوق و آزادیهای فردی در کانادا تاکید شده است. در مورد سوال سوم شما که یک سوال خیلی کلی است باید بگویم کشور اسراییل توسط سازمانهای بین المللی و سازمان ملل به رسمیت شناخته شده است. سازمان ما هیچ برنامه یا ماموریتی که مرتبط با این موضوع باشد ندارد. اینکه من به عنوان یک شخص حقیقی از همه سیاستهای دولت کنونی اسراییل حمایت می کنم، سوالی نیست که بتوان به آن پاسخ مثبـت داد. من حتـی نمی توانم از همه سیاستهای دولت خودمان، دولت کانادا، حمایت کنم اگرچه با بسیاری از آنها موافق باشم. پاسخ به چنین سوالی مشخصا پاسخی فردی است و نه پاسخ رسمی سازمان ما. روشن بگویم من با برخی از سیاستهای دولت کنونی اسراییل موافق نیستم. اما اگر شما از به رسمیت شناختن کشور اسراییل صحبت می کنید، این موضوع جای سوال ندارد. بله اسراییل تحت قوانین بین الملل به رسمیت شناخته شده است.»

توضیحات طبسی نژاد
با ادامه برخی صحبتها در مورد موضوع فوق، پویان طبسی نژاد اظهار داشت:
«تداوم و تکرار این گونه سوالات از کسانی که از کشورهای با اکثریت مسلمان می آیند، جو نامطلوبی را پدید می آورد. این سوالات القا کننده فضای اسلام هراسی هست.»

اظهارات سناتور کولز
در ادامه، سناتور کولز ضمن تشکر از حضور نمایندگان کنگره ایرانیان و گفتگوی سازنده و بی طرفانه در مورد لایحه ای که می تواند مخرب تلقی شود گفت:
«به همکارانم اعلام می کنم که من به هیچ وجه قصد حمایت از این لایحه را ندارم. امیدوارم صحبتهای من برای همکارانم تند تلقی نشود و از شنیدن آن شوکه نشوید. من معتقدم ما باید به محدوده کار و قلمرو حقوقی خود به عنوان مجلس کانادا توجه کنیم و به آن پایبند باقی بمانیم. قلمرو حقوقی مجلس کانادا، حوزه مسایل بین المللی نیست. اینگونه لوایح، حوزه مسایل بین المللی را هدف قرار داده اند و ما نمی توانیم آنها را تایید کنیم.»

اظهارات سناتور هوساکوس
پس از آن، سناتور هوساکوس خطاب به نمایندگان کنگره ایرانیان اظهار داشت:
«استدلال شما در مورد اهمیت تجدید روابط قابل درک است. لطفا بفرمایید معیار شما در این زمینه چیست؟ مثلا وقتی همه چیز در جهتی که شما فکر می کنید پیش نمی رود (منظور ایشان در زمینه حقوق بشر است)، در چـه مرحلـه ای تصمیـم بـه قطـع ارتـباط می گیرید؟»

بیژن احمدی در پاسخ گفت:
«من سوال شما را کاملا متوجه می شوم. اما معتقدم لازم است ضمن توجه به این سوال، به موضوع استاندارد دوگانه هم فکر کرد. اگر ما صرفا بخواهیم با افرادی که با آنها توافق داریم گفتگو کنیم و فقط با کشور هایی ارتباط داشته باشیم که به معیارها و ارزش های کانادا احترام میگذارند، مجبور خواهیم شد ابتدا با بسیاری از کشورها که ناقض حقوق بشر هستند و ما با آنها امروز ارتباط داریم قطع رابطه کنیم. این نخستین گامی خواهد بود که راهبرد پیشنهادی شما که همان راهبرد اجرایی توسط دولت سابق آقای هارپر است، ما را به آن رهنمون می سازد. وزارت امور خارجه و دیپلمات های کانادا می بایست در مورد معیارها تصمیم گیری کنند. در طی مذاکرات، آنها قادر خواهند بود این معیارها را تدوین کنند. متحدین اروپایی ما از مدتها پیش با ایران در مورد حقوق بشر در حال گفتگو هستند. کانادا این فرصت را خواهد داشت که در این گفتگوها در مورد حقوق بشر به متحدین ما بپیوندد و دغدغه های کانادا را مطرح نماید. به نظر ما این راه درست است: گفت و گو، دیپلماسی و دیالوگ.»

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید