ایست یورک: بی تشریفات و صمیمی، محله ای در میانه شهر

پ پ پ

هنگامی که سرجان گریوز سیمکو شهر یورک (تورنتوی کنونی) را پایه گذاشت (1793) محدوده آن را از شمال به خیابان بلور و از غرب به دافرین و از شرق به رودخانه دان (Don River) تعیین کرد. در جنوب هم دریاچه انتاریو قرار داشت. شهر یورک در آن زمان تنها 9 هزار نفر جمعیت داشت. در سالهای اخیر در خارج از این محدوده شهرک های کوچک و بزرگ رشد کردند و شهر یورک در سال 1834 به تورنتو تغییر نام یافت ولی نام یورک بر نواحی مجاور آن باقی ماند. از جمله این نواحی روستای کوچکی بود که درست در شرق تورنتو قرار داشت. این روستا ایست یورک نامیده شد و کمی بالاتر از آن نورت یورک یا یورک شمالی آغاز می گشت.

ایست یورک با افزودن ناحیه Leeside (محدوده جنوب اگلینتون و بی ویو) به یک شهرک تبدیل شد. در اول ژانویه 1924 عنوان شهرک ایست یورک به مناطق محدود بین دنفورت تا اوکانر (O`Cnner) و برادویو (Broadview) تا خیابان ویکتوریا داده شد.

ایست یورک هم اکنون کوچکترین و فشرده ترین محله تورنتو محسوب می شود. مرز شرقی آن به اسکاربرو و جنوب آن به محله ساحلی (The Beach) و شمال آن به نورت یورک و غرب آن به محله روزدیل (Rosedale) منتهی می شود. ساکنان اولیه این محله باغدارانی بودند که خانه های آجری و کوچک خود را تنگاتنگ یکدیگر ساخته بودند. این محله یک میدان اسب سواری هم داشت که هم اکنون اثری از آن به جا نمانده است. در سالهای اولیه رشد، علاوه بر کارگران کشاورزی، سربازان جنگ جهانی اول و خانواده های ایشان نیز بخش مهمی از جمعیت ایست یورک را تشکیل می دادند. بعد از جنگ جهانی دوم دوران رشد سریع ایست یورک فرا رسید که طی آن مهاجران بسیاری از کشورهای اروپایی در این محله ساکن شدند. طی سالهای 1946 تا 1961 تعداد جمعیت و خانه های مسکونی دو برابر افزایش یافت. ایست یورک تا قبل از ادغام در شهر تورنتو در سال 1998 عنوان تنها روستا یا قصبه (Borough) کانادا را برای خود حفظ کرده بود. دلیل این امر فضای ساده و دوست داشتنی ایست یورک بود که آن را از سایر محلات تورنتو جدا می کرد.

در همان زمان که نواحی تورنتو به شدت به سمت صنعتی شدن و تغییر در معماری شهری پیش می رفتند این تنها ایست یورک بود که سیمای روستایی خود را علیرغم داشتن سازمانهای شهری چون شهرداری حفظ کرده بود. آنچه که در ایست یورک به روشنی خود را نشان می دهد غلبه ساختمانهای مسکونی یک طبقه جدا از هم است که ردیف به ردیف و خیابان به خیابان گسترده شده اند.

بسیاری از ساختمانها از نو ساخته شده اند ولی ایست یورک همچنان مسکونی است. در خیابانهای موازی و باریک آن ردیف درختان بلند و قدیمی نشان از قدمت این خیابان ها دارد. خیابانهای دنفورت (Danforth)، کاکسول (Coxwell)، وودباین (Woodbine) و اوکانر از جمله خیابانهای معروف این محله هستند.

زمانی ایست یورک را محله بازنشسته گان و افراد سالمند می دانستند ولی با گذشت زمان در ترکیب جمعیتی آن دگرگونی روی داد. بسیاری از یونانیهای مهاجر، خیابان دنفورت را به محله اصلی کسب و کار و تجارت خود تبدیل کردند و در خانه های یک و دو طبقه خیابانهای مجاور ساکن شدند.

ایست یورک در سالهای اخیر شاهد رشد جمعیت مهاجران مسلمان از جنوب و غرب آسیا است. وجود مسجد مدینه در خیابان دنفورت شاهدی بر این مدعا است. مرکز شهر ایست یورک در خیابان کاکسول قرار دارد و در روبروی آن بیمارستان عمومی این محله دیده می شود.

ایست یورک علیرغم کوچکی، امکانات ورزشی و تفریحی فراوانی را در خود جای داده است. در بخشهای مختلف این ناحیه استخرهای شنا و زمین های تنیس همراه با سالن های اجتماعات و کتابخانه ها بسیاری را به خود جلب می کنند. از آن جمله می توان به ایست یورک کامیونیتی سنتر در 1081 خیابان پیپ Pape و تری فاکس  Terry Fax کامیونیتی سنتر اشاره کرد.

ایست یورک صاحب یکی از طولانی ترین و زیباترین پارک های تورنتو است. پارک تیلر کریک (Taylor Creek) از اسکاربرو شروع می شود و از طریق ایست یورک به نورت یورک و پارک سانی بروک می رسد. این پارک 9 کیلومتری برای راهپیمایی، اسکیت، و دوچرخه سواری راههای مخصوص را مهیا کرده است. زیبایی این پارک در پاییز و در هنگام برگ ریزان و تغییر رنگ درختان دو چندان می شود.

بزرگترین بازارچه مدرن ایست یورک در شمالی ترین بخش آن و در خیابان اورلی بلوار (Overlea Blvd) قرار دارد که نفوذ مهاجران غرب و جنوب آسیا بخصوص از هند و پاکستان و افغانستان را آشکار می سازد. با افزایش جمعیت ایست یورک خانه سازی از نوع آپارتمانهای مسکونی مرتفع رواج پیدا کرده است. هر چند که غلبه همچنان با ساختمان های کوتاه و یک طبقه و یا حداکثر دو طبقه است. بسیاری از کسانی که نزدیکی به مرکز شهر تورنتورا مد نظر دارند این محله را با توجه به نزدیکی به بزرگراه دی وی پی Don Valley Park Way-DVP و وجود پارکهای وسیع ترجیح می دهند.

همه ساله در تابستان خیابان دنفورت شاهد جشن سه روزه یونانی تبارها به نام Taste of the Danforth است. در این سه روز خیابان دنفورت بسته می شود و رستورانهای یونانی همراه با غذاهایی از دیگر فرهنگ ها به پذیرایی از مشتاقان می پردازند که از سراسر تورنتو به این خیابان هجوم می آورند. از ویژگی های این جشن انواع رقص و موسیقی از سراسر جهان می باشد که در پیاده روهای آن اسباب سرگرمی و نشاط رهگذاران را فراهم می آورند.

ایست یورک تکیه بر تورنتو دارد ولی در عین حال به سیمای ساده و بی تشریفات و صمیمی خود می نازد.

Loading Facebook Comments ...