گشت و گذار در انتاریو – کیچنر: آلمانی کوچک در قلب کانادا

انتاریو را سرزمین دریاچه ها نام نهاده اند. این تعریف اگرچه درست است اما کافی نیست. انتاریو سرزمین چندین فرهنگه ست. از ابتدای تاریخ نوین آن بعد از کشف آمریکا، انتاریو پذیرای اقوام و زبانهای گوناگون بوده است. بومیان اولیه، انگلیسی ها، اسکاتلندی ها، فرانسویها، ایرلندی ها، چینی ها، ویتنامی ها، کره ای ها، هندیها و بالاخره ایرانی ها و بسیاری دیگر از فرهنگهای سراسر دنیا این استان را به عنوان خانه خود برگزیده اند. این ملل رد پای خود را در فرهنگ و آداب و رسوم این سرزمین به جا گذاشته اند و می گذارند. آنها جذب سرزمین جدید شده و در عین حال فرهنگ خود را هم به نمایش می گذارند.

  • بیشه زاری بود پر از مرداب و تپه های ماسه ای که کارگران ماهرو سخت کار آلمانی آن را به یک مرکز صنعتی تبدیل کردند
  • جشن اکتبر فست کیچنر، بزرگترین جشن باواریا در آمریکای شمالی است

در ادامه سفر خود در انتاریو به سرزمینی میرویم که چندان دور از تورنتو نیست و همگی حداقل با اسم آن آشنایی دارند. کیچنر و واترلو مناطقی هستند با منظر روستایی که در 100 کیلومتری غرب تورنتو قرار دارند. این دو شهر دوقلو از طریق بزرگراه 401 غربی قابل دسترس هستند.

تاریخچه کیچنر

Untitled-6سرزمینی که بعدها کیچنر نامیده شد، قسمتی از اراضی استان کانادا (آن زمان هنوز دولت مستقلی به نام کانادا تشکیل نشده بود) بود که از طرف مقامات انگلیسی به بومیان به خاطر وفاداریشان به حکومت سلطنتی انگلیس واگذار شد. در سال 1798 سی هزار هکتار از این سرزمین به کلنل ریچارد بیسلی (Beasley) از وفاداران به سلطنت انگلیس فروخته می شود. بعد از انقلاب آمریکا و استقلال آن از انگلیس، گروههایی که تاب مقاومت در برابر انقلابیون جدید و روش حکومت داری آنان را نداشتند، به تدریج خاک آمریکا را ترک کردند و به سرزمین های شمالی تر که تحت حکومت بریتانیا بود وارد شدند. این سرزمین در آن وقت کانادای علیا یا آپر کانادا (Upper Canada) نامیده می شد. از جمله این مهاجران کشاورزانی صلح طلب و آرامش خواه بودند که ریشه آلمانی داشتند. اجداد این کشاورزان یک بار دیگر هم از اروپا به آمریکا مهاجرت کرده بودند که در ایالت پنسیلوانیا ساکن شدند. مهاجرت این کشاورزان از اروپا به خاطر باورهای مذهبی آنان بود که حکومت های وقت اروپا و یا دیگر مذاهب غالب تاب تحمل آنان را نداشتند. این کشاورزان آلمانی تابع مذهبی بودند که منونات (Mennonite) نامیده می شود. بنیانگذار این مذهب منو سیمونز (Menno Simons) در قرن شانزدهم خود را از فرقه پروتستان جدا کرد و عبادات و آداب و رسوم مذهبی خود را معرفی کرد. در طی جنگهای داخلی امریکا، منونات های آلمانی تبار نگران بودند که آزادی مذهبی آنان مورد تعرض قرار بگیرد. در حکومت بریتانیا منونات ها از خدمت سربازی و شرکت در جنگ معاف بودند چون بر اساس اصول منونات شرکت در فعالیتهای نظامی ممنوع است. آنها که خواستار شرکت در جنگهای داخلی آمریکا و یا فعالیت های خشونت آمیز نبودند، گروه گروه به سرزمین کانادا وارد شدند و در سرزمین هایی که دولت بریتانیا در اختیار آنان قرار میداد ساکن شدند. اولین ساکنان در زمینهایی که متعلق به کلنل ریچارد بیسلی بود ساکن شدند و با ورود گروههای بعدی از همین گروه مذهبی آنان زمین های بیشتری را از کلنل خریداری کردند و هسته اولیه شهری کوچک را تشکیل دادند.



آگهی

این سرزمین در آن زمان بیشه زاری بود پر از مرداب و تپه های ماسه ای. منونات ها شروع به تقسیم زمین بین خود کردند و چون همگی آنان ریشه آلمانی داشتند شرکتی آلمانی تشکیل دادند و علاوه بر تقسیم زمین، کارگاههای چوب بری را نیز به راه انداختند. در سال 1816 شرکت آلمانی به شهرک واترلو ملحق شد.

منونات ها مردمانی صلح جو هستند که تحمل آرا و عقاید مذاهب دیگر را دارند. این روحیه آنان باعث شد که در سالهای بعد مهاجران بسیاری از اروپا بخصوص از آلمان به این منطقه مهاجرت کنند. تعداد مهاجران آلمانی در سالهای دهه 1830 به قدری زیاد شد که نام برلین کانادا بر آن نهادند. در سال 1856 راه آهن به برلین کانادا رسید و مقدمه صنعتی شدن برلین و ارتباط آن با دیگر نواحی کانادا برقرار شد.

در نقش مهاجران آلمانی در ساختن اقتصاد کانادا تردیدی نیست. کارگران ماهر و سخت کار آلمانی این منطقه را به صورت مرکز صنعتی درآوردند و در پایه گذاری صنایعی چون مبلمان سازی و دباغی و کار روی چوب و دیگر صنایع دستی اهتمام تمام کردند. در سال 1912 برلین به صورت یک شهر درآمد و رسما به عنوان پایتخت آلمانی کانادا مشهور شد. با شروع جنگ جهانی اول، انگلستان در مقابل آلمان قرار گرفت و احساسات ضد آلمانی در کانادا اوج گرفت.

سرانجام در سال 1916 به دنبال جر و بحث های بسیار نام شهر از برلین به کیچنر تغییر یافت. کیچنر (هبرت کیچنر Hebert Kitchener ) نام افسر ارشد ارتش انگلستان بود که در جنگ بویر بر آلمانها پیروز شد.

تغییر نام شهر تاثیری در روند صنعتی شدن آن نداشت. تنوع صنایع موچب شد که بحران های اقتصادی نیمه اول قرن بیستم بر آن تاثیر چندانی نگذارند. کیچنر همچنان به مشارکت خود در ساخت اقتصاد انتاریو ادامه داد و در سال 1965 سریعترین رشد را در بین شهرهای کانادا از آن خود کرد. این شهر هم اکنون مرکز مبادله کالا و بسته بندی و نیز مشارکت های مالی است و جمعیتی حدود 205 هزار نفر را در خود جای داده است.

اگر به کیچنر می روید در قلب مرکز شهر پارک های وسیع ویکتوریا را می بینید. این پارک از باغ های رز و آب نماهای زیبا و درختان بزرگ و یک زمین فوتبال تشکیل شده است. دریاچه ای در وسط این پارک قرار دارد که محل اجتماع قوها و اردک ها است.
برج بزرگ ساعت در مدخل همین پارک قرار دارد. ساعت این برج ده متری سابقه ای 120 ساله دارد و چندین بار مورد مرمت قرار گرفته است. ابتدا این برج در محوطه تالار شهر قرار داشت ولی بعد از تخریب تالار شهر به این محل انتقال یافت و ساعت آن سرانحام در سال 1995 تعمیر شد و شروع به کار کرد. این برج ساعت چهار وجه دارد و سقف آن از فلز برنج پوشیده شده است.

کیچنر مرکز محصولات تازه کشاورزی است. بازار معروف کیچنر در قلب شهر انواع محصولات کشاورزی و میوه را با کیفیتی خوب و به صورت تازه عرضه می کند.

برج پیشتازان که در 1926 ساخته شده یادآور مهاجران منونات و آلمانی است که این شهر را تاسیس کردند.

کریسمس فصلی است که فرهنگ آلمانی به روشنی خود را نشان می دهد. در مرکز شهر و در جایی که تالار شهر قرار دارد بازار کریسکیندل (Christkindle Market) انواع غذا و نوشابه های آلمانی را به نمایش می گذارد. در طی روزهای 4 تا 8 دسامبر توریست ها از آمریکا و کانادا به دیدن این بازار می آیند.

این بازارچه با انواع سوغاتی و صنایع دستی و موسیقی و دیگر سرگرمیها، خانواده ها را به خود جلب می کند.

کیچنر تنها شهری است که روز شکرگذاری را تنها با خوردن بوقلمون جشن نمی گیرد. آنها در این روز راهپیمایی به راه می اندازند و با لباسهای سنتی در جشن شرکت می کنند. در ماه اکتبر کیچنر میزبان بزرگترین جشن باواریا در آمریکای شمالی است. جشن اکتبر که به آن اکتبرفست (Octoberfest) می گویند 9 روز به طول می انجامد و از سراسر آمریکا توریست ها و علاقمندان را به خود جلب می کند.

بالهای بهشت (Wings of Paradise) در 2500aKossuth Rd شما را به بهشت دعوت می کنند. در این باغ پرگل که به شکل باغ های مناطق حاره ای طراحی شده است صدها پروانه از 40 نوع مختلف آزادانه در اطراف شما پرواز می کنند و از گلی به گل دیگر می روند. بالهای بهشت گلخانه بزرگی است که 75 نوع از انواع گیاهان حاره ای را در خود جای میدهد. چشمه ها و آبشارهای زیبا در داخل گلخانه منظره ای زیبا و باور نکردنی به این مجموعه میدهند. پروانه ها و حشراتی که در این باغ به نمایش گذاشته شده اند از آمریکای جنوبی و کشورهایی چون کستاریکا و مالزی جمع آوری شده اند.

هر چیز زیبایی های خود را دارد، اما هر کسی قادر به دیدن آن نیست.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید