خانواده شاهه تاشجیان: از دولت کانادا و جامعه ایرانی ـ کانادایی تشکر می کنیم

مصاحبه با خانواده ارمنی پناهنده از سوریه

بسیاری از ما زندگی در شرایط جنگی کشور مادریمان را هنوز به خوبی به یاد داریم. در پایان هشت سال جنگ که با حمله عراق به ایران و با پشتیبانی دنیای عرب – به جز سوریه که در کنار ایران ایستاد- آغاز شد، بیش از یک میلیون نفر کشته، و به همین میزان از دو طرف زخمی و اسیر شده بودند. خسارات مالی طرفین نیز از هزار میلیارد دلار فراتر رفته بود.

دو ماه دیگر جنگ داخلی سوریه وارد ششمین سال خود خواهد شد. گرچه این جنگ داخلی خوانده می شود ولی صف آرایی پیچیده ای از نیروها و قدرتهای منطقه ای و جهانی در آن شرکت و نقش دارند.

بخشی از تبعات این جنگ تاکنون عبارت بوده از: بیش از 250 هزار کشته که نزدیک به یکصد هزار نفر آن از غیرنظامیان بوده اند. بیش از نیمی از جمعیت 23 میلیونی اولیه سوریه مجبور به ترک خانه و کاشانه شان شده اند که هشت میلیون در داخل و بیش از 4/5 میلیون در خارج از مرزها در اردوگاههای پناهندگان و کشورهای پناهجو پذیر در شرایط طاقت فرسا بسر میبرند.



آگهی

گزارشی که در مارچ 2015 منتشر شد، برآورد کرده بود سوریه که در سال 2007 درآمد ناخالص ملی آن 40 میلیارد دلار بوده (انتاریو در همان سال نزدیک به 560 میلیارد درآمد ناخالص داشته) تا پایان 2014 بیش از 220 میلیارد دلار خسارات مالی دیده است. جدای از فجایا و تلفات انسانی، این به آن معنی است که هر سوری به طور متوسط ده هزار دلار خسارت مالی تحمل کرده است.

 

روز جمعه همین هفته (15 ژانویه) یک مراسم همیاری از طریق اعضای جامعه ایرانی ـ کانادایی برای کمک به پناهندگان سوریه برگزار می شود که در آن خانم ادرین کلارکسون فرماندار کل سابق کانادا شرکت خواهد کرد. برای اطلاعات بیشتر در مورد این برنامه اینجا کلیک کنید.

بر روی خانواده 4 نفره شاهه تاشجیان مردروس (Shahe Tashdjian Mardros) که 21 دسامبر به کانادا آمدند آثار این خسارات به خوبی دیده می شود. در اوایل این جنگ زمانی که «شاهه» در شهر حلب محل زندگیشان به همراه خانواده در حال رانندگی بود، هدف تیراندازی نقاب پوشان قرار گرفت و خود از محل دو دست و پسر کوچکش که در آن زمان 9 ساله بود از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. نابودی کامل محل کار «شاهه» نیز بخشی از خسارات مادی است که این خانواده متحمل شده اند.

متن مصاحبه ام با سرکیس آسادوریان سوری تبار و نماینده لیبرال سه دوره پارلمان کانادا با عنوان «در عرض 6 ماه می توانند داعش را شکست دهند» در شماره دهم دسامبر 2015 به چاپ رسید. این هفته باز آقای آسادوریان در دفتر سلام تورنتو حاضر شد تا گفتگو با شاهه تاشجیان را ترجمه کند؛ «شاهه» به زبان ارمنی به سئوالات من پاسخ می داد و سرکیس آسادوریان به انگلیسی ترجمه می کرد. یادآوری می کنم که «شاهه» و خانواده اش از آشنایان آقای آسادوریان هستند و من اینجا از همه آنها تشکر می کنم که به ما فرصت دادند با صدماتی که دیده اند و تجربیات تلخی که در سوریه داشته اند و نحوه اسکانشان در کانادا بیشتر آشنا شویم.

 

مشهود ناصری: آقای تاشجیان به کانادا خوش آمدید. لطفا از خودتان، خانواده تان، زندگی و روزگارتان در سوریه در قبل از جنگ برای خوانندگان ما بگویید.

شاهه تاشجیان: من متولد 1972 در شهر حلب هستم که قبل از جنگ با حومه اش بیش از 5 میلیون نفر جمعیت داشت. پدربزرگم و خانواده اش مانند بسیاری دیگر پس از قتل عام ارامنه در 1915 توسط دولت عثمانی (ترکیه کنونی) به حلب سوریه مهاجرت کردند. در قبل از آغاز جنگ جمعیت ارامنه این شهر به سیصد هزار نفر می رسید. اکنون تنها بین 8 تا 10 هزار نفر از آنها هنوز در آنجا زندگی می کنند. پانزده ساله بودم که پدرم فوت کرد و مجبور شدم مدرسه را رها کنم و شروع به کار کنم. 19 ساله بودم که برای خدمت سربازی به ارتش پیوستم و در پایان آن دوره سه ساله، مغازه تراشکاری و تعمیرگاه مکانیکی اتومبیل خودم را باز کردم.
در سال 1999 با همسرم انوش میشویان Anush Mishoyan  ازدواج کردم که دو پسرمان (Hrag) هراک 16 ساله  و (Hrayr) هرایر 15  ساله هستند. من و خانواده ام در تمام آن سالها هیچ مشکلی با دولت سوریه و مسلمانان به طور کلی نداشتیم، تا اینکه جنگ آغاز شد و همه چیز زیر و رو شد.

 حلب سوریه ـ سال 2010 ـ خانواده 4 نفره شاهه

حلب سوریه ـ سال 2010 ـ خانواده 4 نفره شاهه

تورنتو دسامبر 2014 ـ خانواده 4 نفره شاهه تاشجیان پس از ورود به کانادا، با آرزوی زندگی آرام. نفر دوم از سمت راست  هرایر  پسر کوچک خانواده است که متاسفانه از ناحیه پا به شدت آسیب دیده ولی امید می رود بهبودی حاصل کند.

تورنتو دسامبر 2014 ـ خانواده 4 نفره شاهه تاشجیان پس از ورود به کانادا، با آرزوی زندگی آرام. نفر دوم از سمت راست هرایر پسر کوچک خانواده است که متاسفانه از ناحیه پا به شدت آسیب دیده ولی امید می رود بهبودی حاصل کند.

پس از شروع جنگ بر سر شما و خانواده ات چه گذشت؟

شاهه تاشجیان: 10 فوریه 2011 اولین بارقه جنگ در حلب روشن شد. در این روز دو انفجار بزرگ صورت گرفت که من با عجله به مدرسه پسرانم رفتم و آنها را به خانه بردم. همان شب در حالی که همگی در اتومبیلم در حال گذر از خیابان بودیم، افرادی با ماسک که متوجه شدیم وابسته به «ارتش آزاد سوریه» Free Syrian Army بودند، به سوی اتومبیلم تیراندازی کردند. پسر کوچکم از ناحیه چپ و پا هدف گلوله قرار گرفت که موجب لنگ شدنش شده است. من نیز یک گلوله به بازوی راستم و یک گلوله به انگشت دست چپم اصابت کرد که تاکنون تقریبا بهبودی کامل به دست آورده ام. منزل ما در بخش تحت کنترل دولت قرار دارد که تاکنون سالم مانده است.
اما در مرحله دوم جنگ که در جولای سال 2012 آغاز شد و «ارتش آزاد سوریه» به شهر حمله کرد، دو مغازه ام به کلی نابود شد. بعدا متوجه شدیم که این «ارتش» برای به دست آوردن زمینها و گسترش قلمرو خود اقدام به تخریب در بخش تحت کنترلش کرده است.
هم اکنون در حلب حدود یک و نیم میلیون نفر در بخش تحت کنترل دولت سوریه هستند که از امنیت نسبی خوبی برخوردارند.
خسارتی که من در از دست دادن کسب و کارم متحمل شده ام 10 میلیون پوند سوریه (معادل دویست هزار دلار در آن زمان) بود. این بخش از شهر بنظرم هنوز تحت کنترل «ارتش آزاد سوریه» است.
متاسفانه زمانی که تصمیم گرفتم آپارتمان مان را فروخته و به جای دیگر برویم متوجه شدم بعلت فساد در ادارات دولتی اسناد آن تقلبی بوده است و من به طور قانونی صاحب آن نیستم.
در این زمان بود که تصمیم گرفتیم کلا از سوریه خارج شویم. یک سال پیش و در اوایل سال 2015 ابتدا به بیروت در لبنان رفتیم و سپس با پشتیبانی مالی دوستان و بستگانمان در تورنتو از کانادا درخواست پناهندگی کردیم. روند این درخواست در ماههای اخیر سرعت گرفت و ما در 21 دسامبر 2015 به تورنتو پرواز کردیم.

جمعه 8 ژانویه 2016 ـ دفتر سلام تورنتو ـ شاهه تاشجیان (چپ)  از ارامنه سوریه که به همراه خانواده اش در  21 دسامبر 2015 به کانادا آمدند، در گفتگو با سلام تورنتو، عکسی از محلات ویران شده حلب را که با سلفون خود گرفته به ما نشان می دهد (عکس سمت راست)  عکس از سلام تورنتو

جمعه 8 ژانویه 2016 ـ دفتر سلام تورنتو ـ شاهه تاشجیان (چپ) از ارامنه سوریه که به همراه خانواده اش در 21 دسامبر 2015 به کانادا آمدند، در گفتگو با سلام تورنتو، عکسی از محلات ویران شده حلب را که با سلفون خود گرفته به ما نشان می دهد (عکس سمت راست) عکس از سلام تورنتو

 

بشار اسد و مخالفان، شیعه، سنی، اقلیتهای مختلف، آمریکا، روسیه، ترکیه، عربستان و ایران همگی بخشی از عوامل این فاجعه انسانی هستند. اصولا نظر شخصی شما در مورد عوامل بروز و ادامه این جنگ چیست؟ بخصوص نقش ایران را در این درگیریها چگونه می بیینی؟

شاهه تاشجیان: شعله این جنگ به نیابت شرق و غرب در سوریه روشن شده و پای کشورهای عرب منطقه نیز به نوعی به آن کشیده شده است. همچون قذافی، این جنگ، جنگ بشار اسد نیست. حتی اگر اسد هم برود این جنگ تمام نخواهد شد. ترکیه در شمال سوریه و عربستان از جنوب به علاوه قدرتهای آمریکا و روسیه مسئولین بر پایی این جنگ هستند. در خصوص نقش ایران من فکر می کنم ایران و همچنین روسیه و چین خواهان برقراری صلح، نه تنها در سوریه بلکه در منطقه هستند که از این جهت نقش مثبتی را ایفا می کنند. ولی تلاش آنها متاسفانه تاکنون بی ثمر بوده است.
عربستان و قطر کمکهای مالی به مخالفین می کنند و ترکیه با 600 کیلومتر مرز مشترک در شمال سوریه از طریق سیاسی و مالی و همچنین عبور دادن جنگجویان مخالف دولت سوریه به خاک این کشور، مخالفین را حمایت می کنند.
شهر معروف ارمنی نشین کساب (Kessab) در نزدیکی مرز ترکیه در اولین روز بهار 2014 توسط گروه بریگادهای جبهه النصره وابسته به القاعده و با پشتیبانی ترکیه سقوط کرد و اهالی آن بجز چند شهروند سالخورده همگی مجبور به ترک شهر شدند. سه ماه بعد ارتش سوریه مجدا این شهر را پس گرفت. یکی از این اهالی سالخورده بعدا به نمایندگان سازمان ملل در ترکیه گفته بود اشغالگران شهر از اهالی می خواستند که مسلمان شوند و یا باید شهر را ترک کنند.

جمعه 8 ژانویه 2016 ـ دفتر سلام تورنتو ـ سرکیس آسادوریان  سخنان شاهه تاشجیان (چپ) را از ارمنی به انگلیسی ترجمه می کند. شاهه علاوه بر ارمنی به زبان عربی نیز تسلط دارد. عکس از سلام تورنتو

جمعه 8 ژانویه 2016 ـ دفتر سلام تورنتو ـ سرکیس آسادوریان سخنان شاهه تاشجیان (چپ) را از ارمنی به انگلیسی ترجمه می کند. شاهه علاوه بر ارمنی به زبان عربی نیز تسلط دارد. عکس از سلام تورنتو

به خاطرداریم که برای سالیان سال سوریه یکی از مقاصد توریستی و زیارتی برای مردم ایران به شمار می رفت. همچنین پس از تعطیلی بخش کنسولی سفارت کانادا در تهران، درخواستهای مهاجرت عمدتا از طریق سفارت کانادا در دمشق انجام می شد. اولین باری که با کانادا آشنا شدید کی بود و از آن زمان تا ورودتان به کانادا چه برداشتی از کانادا داشته اید؟

شاهه تاشجیان: همیشه دید مثبتی به کانادا داشته ام. هیچگاه به یاد ندارم که در تاریخ، کانادا در جنگی وارد شده باشد.
کانادا بسیار بیشتر از کشورهای عربی درهای خود را بر روی ما گشود.
البته ما در سال 2014 شنیدیم که آقای استفن هارپر نخست وزیر وقت کانادا گفته ده هزار پناهنده از سوریه قبول می کند. ولی ما متوجه نشدیم که کسی پذیرفته شده باشد. تا اینکه آقای جاستین ترودو نخست وزیر کنونی به روی کار آمد و ما شنیدیم 25 هزار پناهنده پذیرفته خواهند شد. ما از طریق یک دوست قدیمی خانوادگی توانستیم پشتیبانی لازم را به دست آوریم و به سرعت پرونده ما به پیش رفت تا اینکه اکنون در اینجا هستیم.

اکنون که در کانادا هستید چه احساسی دارید و چه چیزی بیش از همه ذهن شما را مشغول می کند؟

شاهه تاشجیان: در سوریه در شهر خودمان خانه و کار و کسب خوبی داشتیم. فامیل و زندگی خوب داشتیم، الان اینجا هیچ چیز نداریم. یک خانه اجاره کرده ایم که بیشتر آن خالیست. باید به تدریج زندگی جدیدی را اینجا شروع کنیم. و بخشی از جامعه جدید کانادایی بشویم. قصد دارم در ابتدا پسرانمان را در مدرسه ثبت نام کنم که کار واکیسیناسیون آنها در حال انجام است. سپس قصد دارم خودم کاری را که در حلب انجام می دادم در اینجا آغاز کنم. همسرم که در زمینه بانکداری تحصیل کرده ولی در آنجا کار نمی کرد اکنون قصد دارد در اینجا شروع به کار کند.

 

روز جمعه همین هفته (15 ژانویه) یک مراسم همیاری از طریق اعضای جامعه ایرانی ـ کانادایی برای کمک به پناهندگان سوریه برگزار می شود که در آن خانم ادرین کلارکسون فرماندار کل سابق کانادا شرکت خواهد کرد. چه پیغامی برای این مراسم و ایرانی تبارهای دیگری که خواهان کمک به پناهجویان سوری هستند، دارید؟

شاهه تاشجیان: ابتدا باید از دولت کانادا تشکر کنم که برای ما در ورودمان همه چیز را فراهم کردند و با سخاوت هزینه درمان پای پسرم را به عهده گرفتند. دوم، از جامعه ایرانی ـ کانادایی برای کمک به پناهندگان سوریه بسیار تشکر می کنم. من و خانواده ام در این مراسم حضور خواهیم داشت تا در آنجا این قدردانی را از جانب جامعه سوری ـ کانادایی به همه اعلام کنیم.
امیدوارم این جنگ بزودی بپایان برسد و میلیونها سوریه ای بتواند به آرامش رسیده و زندگی های خود را از نو بنا کنند.
در خاتمه مجددا از مردم و دولت کانادا و همچنین از جامعه ایرانی ـ کانادایی تشکر می کنم.

با تشکر از شما و آرزوی موفقیت در کشور جدیدتان از طرف خودم و هم چنین کارکنان سلام تورنتو به شما برای پیوستن به جامعه بزرگ کانادایی خوشامد و تبریک می گویم. از آقای آسادوریان هم در فراهم کردن این موقعیت و نیز کمکشان در ترجمه این گفتگو از ارمنی به انگلیسی و از انگلیسی به ارمنی تشکر می کنم.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید