قصرکازالوما چگونه ساخته شد؟

پ پ پ

در ادامه گشت و گذار در انتاریو به دیدن یکی از باشکوه ترین قصرهای تورنتو می رویم. این قصر بر بالای یک تپه در تقاطع اسپاداینا و دونپورت (Spadina and Davenport) در شماره یک آستین تراس (Austin Terr) قرار دارد. این قصر شباهت زیادی به قصرهای افسانه ای دارد هر چند که از تاریخ ساخت آن فقط صد و بیست سال می گذرد.

این قصر به عنوان خانه ارواح هم شهرت دارد و داستانهای زیادی در مورد رفت و آمدهای مشکوک از آن گزارش شده است. اما جدای از شایعات و حرفهای دهن به دهن، مطالعه تاریخچه این قصر موجبات آشنایی بیشتر با تاریخ تورنتو و افرادی که آن را ساختند، فراهم می آورد.

سر هنری پلات (Sir. Henry Pellatt) کسی است که پشت ماجرای ساخته شدن این قصر قرار دارد. او فردی صاحب نفوذ و سرمایه گذاری بود که قطعه زمین بالای تپه را به صورت قصر درآورد.

سِر هنری در سال 1859 در کینگستون انتاریو از پدر و مادری انگلیسی به دنیا آمد. او تحصیلات خود در کالج آپر کانادا را رها کرد و در سن هفده سالگی به تجارت خانوادگی که پدرش بنیانگذار آن بود پیوست. او در سن 23 سالگی سهام دار عمده موسسه سرمایه گذاری پدرش شد و شرکت آنها به نام پلات و پلات تغییر نام داد. هنری در همان سال با ماری داجستن Mary Dodgeston دختری که از 20 سالگی او را می شناخت ازدواج کرد.

هنری شعار خانوادگی خود را با قلب و روح خود باور می داشت: «میخواهم بهترین و پیشروترین باشم تا آنجا که می توانم.»

هنری در مسافرت به اروپا تحت تاثیر هنر و معماری آنجا قرار گرفت و رویای ساختن قصر با شکوهی به سبک ویکتوریا در اندیشه او جرقه زد. هنری به عنوان شریک شرکت پلات و پلات از شم اقتصادی بالایی برخوردار بود. در همان زمانی که توماس ادیسون با استفاده از نیروی بخار به تولید الکتریسیته مشغول بود، هنری هم به این فکر می کرد که تامین الکتریسیته تا چه اندازه کار پر منفعتی است. او در سال 1883 اولین شرکت تولید و پخش الکتریسیته به منظور روشنایی را در تورنتو تاسیس کرد. در زمانی که او تنها 30 سال داشت خیابانهای شهر با استفاده از الکتریسیته شرکت او روشن شد.

پدر هنری در سال 1892 خود را از شرکت کنار می کشد و بازنشسته می شود. این فرصت خوبی بود تا هنری تن به ریسک های جدی بدهد. سرمایه گذاری در راه آهن غرب و سرزمین های شمال غربی کانادا ریسک بزرگی بود. دوستانش او را از این کار برحذر
می داشتند ولی سیاستهای دولت مبنی بر ورود مهاجران بخصوص در بخشهای غربی کشور و افزایش جمعیت آن حدود سود قابل توجهی را نصیب او کرد در سال 1901 سرهنری 21 شرکت را در دست داشت. این شرکتها عبارت بودند از شرکت های بیمه، معدن، الکتریسیته و خرید و فروش زمین. هنری پلات و شرکایش اولین شرکت کانادایی بودند که در سال 1902 حق تاسیس نیروگاه برق آبی را در نیاگارا فالز به دست آوردند. هنری در سال 1905 به خاطر خدمت در ارتش ملکه بریتانیا ملقب به عنوان سِر (Sir) شد.

موفقیتهای روزافزون سرهنری پلات همچنان ادامه داشت. در سال 1911 جمع سرمایه او بالغ بر 17 میلیون دلار می شد. سر هنری به رویای ساختن قصری در نزدیکی یک پادگان نظامی نزدیک می شد. زمینی که او خریداری می کند بالای تپه ای مشرف به پادگان سلطنتی است. این زمین قبلا متعلق به شخص دیگری بود که آن را «خانه ای روی تپه» یا کازالوما لقب داده بود.

سر هنری تصمیم می گیرد با کمک آرشیتکتی به نام لینکس (E.J.Lennox) به رویای خود جامه عمل بپوشاند. ساخت خانه سه سال به طول می کشـد و 3/5 میلیـون دلار هزینه برمی دارد. سر هنری خانه خود را با انواع وسایل تزئینی و کارهای هنری از کانادا و سراسر جهان پر می کند.

تونل های زیرزمینی برای دسترسی به اصطبل اسبها و پادگان نظامی مجاور آن ساخته شد. ولی این خانه بایستی با شرایط آن روزگار و مخصوصا با رفت و آمدها و جلسات و گردهمایی ها مناسب باشد. سر هنری خود عضو هیات امنای چندین موسسه خیریه و اجتماعی بود.

او عضو هیات امنای کالج ترینتی (Trinity College) که بعدها به دانشگاه تورنتو ملحق شد، بود. سازمان و بیمارستان خیریه سنت جان آمبولانس تا حدود زیادی مدیون تلاشهای اوست. همسر او خانم پلات علیرغم بیماری و حرکت با صندلی چرخدار از بنیانگذاران چندین بنگاه خیریه در کانادا می باشد. که از آن جمله می توان به بنگاه خیریه کمک به بانوان اشاره کرد.

موفقیتهای سرهنری پلات بعد از ساخت قصر چندان دوامی نیاورد. دولت وقت حق انحصاری تولید الکتریسیته را از او گرفت و آن را ملی اعلام کرد. سرهنری به خانه سازی و خرید و فروش زمین روی آورد و امیدوار بود که اهالی تورنتو و مهاجران جدید زمین های بیشتری در اطراف قصر کازالوما از او خواهند خرید و منطقه رو به آبادی خواهد رفت. آنچه که او به آن فکر نمی کرد وقوع جنگ جهانی اول و پیامدهای آن بود. در طی جنگ بیشتر سرمایه صرف جنگ شد و در پایان آن رکود اقتصادی گریبان کاناداییان را هم گرفت.

ارزش سهام شرکتها به سرعت کاهش یافت و کشور در حالت بحرانی قرار گرفت. سر هنری پلات برای نجات خود دست به سرمایه گذاریهای جدید می زند که اغلب آنها با شکست روبرو می شود. شرکت او اعلام ورشکستگی می کند و بانک کانادا مبالغ هنگفتی را که به او قرض داده بود طلب می کرد. سـر هنری برای بازپرداخت قسمتی از بدهکاریهای خـود امـوال خود را بـه مزایده مـی گـذارد و قصـر رویایـی خـود را تـرک می کند و همراه با همسرش به شهر کینگ (شمـال تورنتو) به مزرعـه خانوادگی خود می رود (1924). در همان سال خانم پلات در اثر بیماری در سن 67 سالگی فوت می کند.

سر هنری و همسرش حدود 10 سال در این قصر اقامت داشتند. بعد از آنها قصر تا مدتها خالی بود. طرحهای بسیاری برای تغییر قصر به هتل، موزه، گالری و مدرسه پیشنهاد شد. از میان آنها تنها طرح عملی از آرشیتکتی بود که قصر را به صورت هتل درآورد و بخشهایی را به آن اضافه کرد. در دهه 1920 شبهای کازالوما نیز پذیرای گروههای کنسرت و تئاتر از سراسر کانادا و آمریکای شمالی بود. با وجود این قصر همچنان خالی از سکنه باقی ماند. در سال 1933 کازالوما به جبران 27300 دلار بدهی مالیاتی به تصرف شهرداری درمی آید. شهرداری که هیچیک از طرحهای تغییر کاربری قصر را مناسب نمی داند حتی تصمیم به تخریب آن می گیرد. اما خوشبختانه در سال 1936 کلاب کیوانیس پیشنهاد می دهد که این محل به صورت یک جاذبه توریستی درآید و خود متقبل هزینه هنگفت بازسازی آن می شود.

شهرداری با این پیشنهاد موافقت می کند. سرانجام در سال 1937 کازالوما به عنوان یک گردشگاه عمومی به روی مردم باز می شود. سرهنری پلات که در تمام این مدت در خارج از تورنتو زندگی می کرد به خاطر خدماتش به ارتش و شهر مورد قدردانی قرار می گیرد. او در سال 1939 از دنیا می رود و هزاران نفر نظامی و غیرنظامی در مراسم تشیع جنازه او شرکت می کنند.

قصری که به قیمت ناجیزی خریداری شد هم اکنون سالانه 1 میلیون دلار به شهرداری می پردازد و خود از لحاظ تامین مخارج و هزینه ها کاملا خودکفا است. هر ساله نزدیک به 400 هزار نفر از قصر بازدید می کنند و گروههای فیلمبرداری و عکاسی و تلویزیونی این محل را از جمله زیباترین اماکن تورنتو می دانند.

قصر کازالوما شامل باغ باشکوهی نیز می باشد. 5 ایکر محوطه باغ از انواع گل و گیاهان پوشیده شده که مجموعه زیبایی از گل و عطرهای خوش را خلق می کند.

Loading Facebook Comments ...