سنت کاترین قلب میوه و انگور انتاریو

پ پ پ

سنت کاترین قلب شبه جزیره نیاگارا است.این شهر کوچک و زیبا در چند دقیقه ای آبشار قرار دارد.

سنت کاترین در جنوب دریاچه انتاریو و در غرب نیاگارا ـ آن ـ دِ ـ لیک واقع شد.

تاریخ سنت کاترین تحت تاثیر وقایعی قرار گرفت که خارج از کنترل آن قرار داشت. در سال 1783 قرارداد پاریس به جنگ های استقلال طلبانه آمریکا پایان داد. کشور آمریکا به رسمیت شناخته شد و مرزهای بین المللی ایجاد گردید. در همان سالها وفاداران به حکومت انگلیس که به لویالیست ها مشهور بودند راهی مناطق شمالی تر که هنوز تحت کنترل قوای انگلیس بود شدند. از جمله این مناطق نواحی مجاور مرز بود. دولت بریتانیا به لویالیست ها وعده زمین حاصل خیز داد و تعداد بیشماری از ساکنان انگلستان نیز برای یافتن فرصت های بهتر راهی سرزمین های جنوبی انتاریو شدند. سرزمین حاصل خیز نیاگارا با آب کافی و خاک مناسب تبدیل به یکی از مهمترین سکونت گاههای مهاجران تازه وارد شد.

سنت کاترین در طول زمان نه تنها رشد کرد بلکه چندین بار نیز نام عوض کرد. در اوایل دهه 1800 گوشه یا پاتوق شیپ من (Shipman Coener) بعد از نام مهمانخانه شیپ من به این شهر اطلاق شد. بعدها نام دوازده هم به آن داده شد که گرفته شده از نام مهمانخانه دیگری بود. ریشه نام سنت کاترین هنوز در پرده ای از ابهام باقی است.

سنت کاترین با جمعیت حدود 130 هزار نفری خود به مرکز کشاورزی شبیه جزیره نیاگارا تبدیل شده است. قرار گرفتن در بین دو دریاچه انتاریو و «اری» موجب معتدل تر شدن آب و هوا نسبت به مناطق شمالی تر انتاریو گشته و خاک حاصلخیز نیز به کمک آن آمده است. این دو عامل و نزدیکی به بازارهای کانادا و آمریکا موجب رونق گرفتن کشاورزی و بخصوص باغداری در این منطقه شده است. در شعاع 150 کیلومتری سنت کاترین شهرهای پرجمعیت تورنتو، همیلتون و بوفالو (در آمریکا) قرار دارند که موجب رشد بیشتر صنعت و بازرگانی در این شهر شده اند. مرغوب ترین انگور و به دنبال آن شراب از این شهر به دست می آید. حتی زمستانهای سخت نیز مانع از کشاورزی نیست و انگور یخ زده آن برای ساخت نوعی شراب که مخصـوص این منطقه است به کار برده می شود.

حتی زمستانهای سخت نیز مانع از کشاورزی در سنت کاترین نیست

حتی زمستانهای سخت نیز مانع از کشاورزی در سنت کاترین نیست

جشنواره انگور و شراب در ماههای جون و سپتامبر و ژانویه نشان از اهمیت این محصول در اقتصاد منطقـه نیـاگارا و کل اقتصاد انتاریو دارد.

بندر دالا هاوسی
این بندر یکی از زیباترین و قدیمی ترین بنادر جنوب انتاریو است. هر ساله در این بندر مسابقات قایق های پارویی از سراسر جهان ورزشکاران را به خود جلب می کند. علاوه بر این بندر دالا هاوسی در ابتدای کانال معروف ولند Welland قرار دارد. کانال ولند دریاچه انتاریو را به دریاچه اری وصل می کند.

ساختمانهای قدیمی، بندرگاه و شهر بازی و کوچکترین زندان انتاریو که در سال 1845 بنا شد از جمله دیدنی های دیگر این بندر هستند که درست در شمال سنت کاترین و در حاشیه دریاچه انتاریو قرار دارند.

کانال ولند
کانال ولند به طور تقریبی یکصد کیلومتر دریاچه انتاریو را به دریاچه «اری» متصل می کند. اگرچه این دو دریاچه از طریق رودخانه نیاگارا به یکدیگر ارتباط دارند ولی این مسیر طبیعی با توجه به پرتگاه نیاگارا که آبشار معروف آن را به وجود می آورد قابل کشتیرانی نیست. در اوایل قرن نوزدهم (1829 میلادی) کانال ولند برای ایجاد ارتباط بین بنادر انتاریو یا بنادر آمریکا حفر شد. چندین دریچه ارتفاع آب را در فواصل مشخص کنترل میکنند. کشتی های عظیم اقیانوس پیما پس از طی کانال سنت لورنس از طریق کبک و مونتریال به دریاچه انتاریو می آیند و از طریق این کانال به مناطق شمالی آمریکا دسترسی پیدا می کنند. با توجه به اختلاف سطح دو دریاچه که 100 متر می باشد چندین دریچه و قفل ارتفاع آب را به سطح مورد نظر می رسانند تا کشتی ها بتوانند به راحتی به سفر خود ادامه دهند. یکی از این دریچه ها به نام قفل 3 در سنت کاترین قرار دارد که موزه مجاور آن نیز مورد بازدید بسیاری از علاقمندان قرار می گیرد.

Loading Facebook Comments ...