جای چه کسانی خالی بود؟

پ پ پ

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود

نشست  آقای استفن دیان وزیر امور خارجه کانادا با تعدادی از اعضای کامیونیتی ما، نقطه عطفی در رایزنی های دولتمداران و سیاستمداران کانادایی با کامیونیتی ایرانی ـ کانادایی بود.

آقای استفن دیان وزیر امور خارجه سیاستمدار برجسته و صادقی است. او که سوابق گویا و درخشانی در عرصه سیاست دارد، در سخنان 15 دقیقه ای آغازین خود، و به هنگام پاسخ گفتن به سئوالات حاضران، و در حین کنفرانس مطبوعاتی، هم از مردم ایران و هم از شما اعضای سرافراز کامیونیتی ایرانی ـ کانادایی به نیکی و احترام و با صمیمیت یاد کرد و از فعالیت ها و مشارکت های شما در ماههای اخیر تشکر کرد و خواستار ادامه و افزایش این فعالیت ها شد (در ضمن جلسه یکی از حاضران به پتیشن 553-e در وب سایت پارلمان کانادا اشاره کرد که تاکنون توسط بیش از 9 هزار نفر از شما امضا شده.)

در جریان این نشست، و کنفرانس مطبوعاتی بعد از آن، یک کلمه بارها و بارها توسط آقای دیان تاکید شد: engagement ـ تعامل و مذاکره.



آگهی

اما ترکیب دعوت شدگان به این نشست تا چه اندازه منعکس کننده واقعیت کامیونیتی ما بود؟

در این ترکیب امتیازاتی به چشم می خورد همچون:
ـ تعداد چشمگیری از 40 تن اعضای کامیونیتی حاضر در نشست از هیئت مدیره های سابق و کنونی کنگره ایرانیان کانادا بودند.

ـ تعداد چشمگیری از صاحبان و دست اندرکاران بیزنس و تجارت بودند.

ـ تعدادی از حاضران دارای سابقه فعالیتهای اجتماعی بودند.

بعضی از حاضران در نشست که نظرشان را پرسیدیم این ترکیب را نسبتا قابل قبول خواندند.

انتظار این است که در نشست های آتی دولتمداران و تصمیم گیرندگان سیاسی با اعضای کامیونیتی، ترکیب جامع تری را شاهد باشیم.

این نشست با نشست هایی که در دوران دولت سابق محافظه کار به رهبری آقای استفن هارپر ترتیب داده می شد، تفاوتهای بارز داشت.

برای این نشست نه از حاضران و نه از خبرنگارانی که در کنفرانس مطبوعاتی حضور داشتند، خواسته نشده بود که سئوالات خود را پیشاپیش اطلاع دهند. شاید این به نظرتان عادی برسد ولی در دوران زمامداری محافظه کاران معمولا اینگونه نبود.

در این نشست هم حاضران و هم خبرنگاران آزادانه نظرات و سئوالاتشان را مطرح کردند، و از آقای دیان پاسخ گرفتند: پاسخ هایی شمرده، روشن و صریح.

اما اینکه شرکت کنندگان در اینگونه نشست ها چگونه گزینش می شوند سئوالی است که از سازماندهندگان انتظار می رود همواره پاسخ روشنی به آن بدهند.

اتفاقاتی که در سطح جهان در حال وقوع است نظیر بالا گرفتن تنش بین آمریکا و روسیه، و آمریکا با چین، انتخابات آمریکا و پیامدهای نامعلوم آن، گسترش جنگ با داعش در سوریه و عراق و بالا گرفتن امکان شکست نهایی داعش، بحران پناهندگان، وضعیت شکننده اقتصاد جهان، و مسائل جدی دیگر ایجاب می کند که کانادا نقش اساسی متفاوت و مثبتی را در قیاس با گذشته ایفا کند، و همانگونه که آقای ترودو در ماه سپتامبر در مجمع عمومی سازمان ملل، و آقای دیان در نشست روز جمعه تاکید کردند، کانادا آماده ایفای این نقش متفاوت و مثبت است. در این چشم انداز تعیین کننده، اهمیت رابطه کانادا با ایران بهتر نمایان می شود. بنابر این رایزنی و مشاوره دولتمداران و سیاستمداران کانادایی با اعضای کامیونیتی ما دارای تاثیر بالایی است، و ترکیب اعضای حاضر در این گونه نشست ها اهمیت مضاعفی پیدا می کند.

برخی از اعضای کامیونیتی که نظراتشان می تواند اثربخشی این گونه نشست ها را دو چندان کند، در این نشست حضور نداشتند؛ برای نمونه:
ـ دکتر رضا مریدی نماینده ریچموندهیل در مجلس انتاریو و وزیر پژوهش های علمی انتاریو. ایشان از پیشکسوتان فعالیتهای جمعی کامیونیتی ما هستند با کوله باری از تجربه که حضورشان همیشه مورد نیاز است؛
نمایندگانی از مجامع و سازمانهای گوناگون کامیونیتی همچون:
ـ کانون وکلای ایرانی ـ کانادایی انتاریو (نظیر بهروز آموزگار از اعضای پیشین هیات مدیره کنگره ایرانیان و از اعضای موسس کانون وکلای ایرانی ـ کانادایی انتاریو)

ـ سازمان زنان ایرانی انتاریو (نظیر خانمها افخم مردوخی رئیس پیشین و نگار هاشمی رئیس کنونی هیئت مدیره این سازمان)

ـ نمایندگانی از هنرمندان و مجامع هنری و جشنواره ها (نظیر مهرداد آرین نژاد مدیر جشنواره تیرگان، و بابک امینی)

ـ فعالان و آشنایان گذشته و حال احزاب گوناگون (نظیر مایکل پارسا، و رضا دانایی فر که از سالهای دور با حزب لیبرال کانادا در تماس بوده) و مجامع حقوق بشری.

ـ نمایندگانی از مذاهب گوناگون ایرانی ـ کانادایی ها همچون مسلمانان و زرتشتیان و ارامنه و کلیمیان و بهاییان و…. (نظیر نماینده ای از مرکز اسلامی امام مهدی که چند ماه پیش پروژه مشترکی را با مرکز یهودیان تورن هیل برای حمایت از پناهندگان سوری به اجرا درآوردند)

ـ نمایندگانی از بنیادهای خیریه (نظیر آقای محمد فتوت از خیریه کهریزک یا خانم فریال خبیری از بنیاد مهر کوثر که از نزدیک با نیازهای نیازمندان در ایران آشنا هستند)

ـ نمایندگانی از جامعه دگرباشان ایرانی ـ کانادایی IRQR (همچون آرشام پارسی)

ـ و نمایندگی از مجامع معلمان و پزشکان و دندانپزشکان، و ورزشکاران و دانشگاهیان و دانشجویان و دانش آموزان و …

در پایان اضافه کنم: تردیدی نیست که از بعضی از نمایندگانی که ذکر کردیم دعوت به عمل آمده ولی به دلایلی نتوانسته اند در جلسات حضور داشته باشند.

Loading Facebook Comments ...