«اگر ما به‌‌‌ راستی‌ می‌‌خواهیم صلح واقعی را به‌‌‌ جهان آموزش دهیم و اگر در پی‌ مبارزه واقعی با جنگ و خشونت هستیم، می‌‌بایست از کودکان شروع کنیم.» -مهاتما گاندی

بخشش به خاطر صلح!

جهان سال هاست که از جنگ رنج می‌‌برد، سالهاست که از خون و خون ریزی بیزار است، سالهاست که میلیونها کودک مورد ظلم قرار می گیرند و با سکوت از این دنیا می‌‌روند، سالهاست که هزاران نویسنده تنها به خاطر نوشتن حقیقت سرکوب می‌‌شوند و مورد فشار و برچسب قرار می گیرند، سالهاست که فاصله فقر و ثروت در جهان نتیجه بزرگ بی‌ عدالتی شده است، سالهاست که انسانیت کمرنگ تر شده است، سالهاست که رویای عدالت جای خود را به‌‌‌ کابوس اعدام داده است، سالهاست که دیگر خارها با محبت گل نمی شوند چرا که از خشونت برای حل مشکلات این جهان رنج دیده، استفاده می‌‌شود…

اما غافل از آنکه خشونت تنها پراکندگی با خود به‌‌‌ همراه دارد، غافل از آنکه خشونت مانع همبستگی ‌ست، غافل از آنکه خشونت در برابر بی‌ عدالتی جهان و مقابله با ظلم، تنها تعداد قربانیان را بالا می‌‌برد، غافل از آنکه خشونت صلح نمی آورد بلکه همیشه صلح را از بین می‌‌برد، صلحی‌ که همگی‌ به دنبال آن هستیم.

اما تنها با گفتارمان تغییری پدیدار نمی شود. باید عمل کنیم و قدم برداریم. صلح زمانی به‌‌‌ دست می‌‌آید که بتوانیم در کنار یکدیگر زندگی‌ کنیم، زمانی که بتوانیم دور از تبعیض جنسی‌، مذهبی‌، نژادی در کنار یکدیگر لبخند بزنیم، زمانی که موفقیت را به‌‌‌ قیمت بدبختی دیگری به‌‌‌ دست نیاوریم، زمانی که فرهنگ‌های دیگر را بپذیریم و به‌‌‌ آنها احترام بگذاریم، زمانی که پله‌های موفقیت را با فروتنی و انسانیت بالا برویم، زمانی که به دور از خشونت با یکدیگر همبستگی داشته باشیم.



آگهی

صلح از همبستگی سر چشمه می‌‌گیرد و از خشونت پژمرده می شود. برای به‌‌‌ وجود آوردن صلح در یک گوشه جهان، نمی توانیم با خشونت صلح را از جای دیگری دور کنیم. برای سپر شدن در مقابل ظلم در یک گوشه جهان، نباید سپر دفاع از عدالت را در گوشه دیگری از جهان بر زمین بگذاریم.

برای به‌‌‌ ارمغان آوردن صلح در جهان می باید از جای دیگری شروع کرد. همانطور که مهاتما گاندی گفته است: «اگر ما به‌‌‌ راستی‌ می‌‌خواهیم صلح واقعی را به‌‌‌ جهان آموزش دهیم و اگر در پی‌ مبارزه واقعی با جنگ و خشونت هستیم، می‌‌بایست از کودکان شروع کنیم. اگر کودکان با معصومیت طبیعی خود رشد کنند، ما دیگر مجبور نخواهیم شد برای صلح به سختی تقلا کنیم، مجبور نخواهیم شد وقت خود را صرف تهیه قطعنامه های بی حاصل کنیم، بلکه از عشقی به‌‌‌ عشقی دیگر و از صلحی به‌‌‌ صلحی دیگر می رویم تا آنکه سرانجام تمام گوشه و کنار‌ جهان از آن عشق و صلحی که خودآگاه و ناخودآگاه تشنه اش هستیم، پر شود.»

زمانی که در یکی از مهد کودک های YMCA مشغول به کار داوطلبانه بودم، می دیدم که چگونه کودکان با مهربانی در کنار یکدیگر بدون اینکه برایشان رنگ پوست و یا مذهب و نژاد مهم باشد، بازی می کنند و لبخند می زنند. کودکان مسلمان، یهودی، مسیحی و بهایی، با هر رنگ پوست و نژاد، دور از خشونت و پراکندگی ای که بزرگترها به وجود می آورند، گرم بازی بودند. اگر کودکان و نوجوانان، یعنی رهبران فردای ما، صلح طلب باشند، در آینده ای نزدیک می توانیم صلح را در میان خود احساس کنیم. باید از نسل امروزی شروع کرد تا نسل آینده را دور از تاریکی ها، ظلم ها و خشونت های امروزی ببینیم. اگر خواهان آینده ای دور از جنگ و خون ریزی هستیم، باید آستین ها را بالا بزنیم.

نهاد های متفاوتی همچون سازمان غیر انتفاعی حمایت از جوانان ایرانی – کانادایی در زمینه های مختلف در کامیونیتی ما فعال هستند تا بتوانند از کـودکان و نوجوانـان حمـایت کننـد و تلاش های آنان تحسین برانگیز است. هر تابستان، سازمان حمایت از جوانان ایرانی – کانادایی با همکاری Canada Summer Jobs این فرصت را برای نوجوانان فراهم می کند تا با کمک یکدیگر جشنواره های تابستانی فیلم را در مناطق خود سازماندهی کنند. در این جشنواره های تابستانی که امسال نیز در بیشتر از ۱۰ منطقه در تورنتوی بزرگ برگزار خواهد شد، کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۷ سال برای ساختن فیلم های کوتاه در محیط چندفرهنگی کامیونیتی شان گرد هم می آیند و به این ترتیب خلاقیت شان را از طریق فیلم سازی و به نمایش گذاشتن دیگر هنر های خود ابراز می کنند. هدف اصلی این پروژه تابستانی تشویق کودکان و نوجوانان به پذیرفتن تفاوت های فرهنگی و نژادی و احترام گذاشتن به آنها، با همکاری با یکدیگر، می باشد. اگر نسل امروزی یاد بگیرد که تفاوت ها زیبا هستند، اگر مسلمان با یهودی و یهودی با مسیحی، اگر سیاه با سفید، اگر چینی با ژاپنی، اگر فلسطینی با اسرائیلی، همگی در کنار یکدیگر لبخند بزنند و به یکدیگر احترام بگذارند، آینده ای دور از خشونت در انتظارمان خواهد بود و آنگاه است که صلح را در میانمان جا خواهیم داد. همانطور که نلسون ماندلا گفته است: «مردم شجاع از بخششی که به خاطر صلح باشد، نمی هراسند.» به گفته سهراب سپهری: «چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید.»

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید