«رای دادن بیهوده است؟!»

باید از دموکراسی حمایت کنیم

مشغول صحبت با یکی از همکارانم بودم که بحث به سیاست کشید. نظرات شخصی دو نفر در مسائل سیاسی یا باعث تفرقه می شود و یا همبستگی. با وجود اینکه نظرات شخصی هر دو ما در مورد مسائل و قوانین اخیر یکی بود، تفرقه در میان بحث مان به وضوح دیده می شد.

بر سر قوانین جنجالی اخیر کانادا که حتی توجه سازمان ملل را نیز به خود جلب کرده است، هم عقیده بودیـم؛ قوانینی کـه دم از عدالت می زنند اما به اعتقاد خیلی ها تبعیض را پرورش می دهند. با به تصویب رسیدن لایحه 24-C که به قانون جدید شهروندی کانادا معروف است، معنی اصلی دموکراسی و برابری در کانادا به آهستگی کمرنگ خواهد شد. بندهای بحث برانگیزی در این قانون وجود دارند که در مقاله های گوناگونی تجزیه و تحلیل شده اند. شکی نیست که کانادا، کشوری که زیر آسمان صلح نشسته، مسیر مبهمی را در حال طی کردن است و هر لحظه امکان دارد تا بی دقتی تصمیم گیرندگان باعث ابری شدن آسمان صلح این کشور شود.

شکی نبود که همکارم با من هم عقیده بود اما زمانی که از او پرسیدم از کدام حوزه انتخاباتی رای خواهد داد، با جوابی که ناامیدم کرد، رو به رو شدم:
«زمانی که تمامی کاندیداها تنها برای انتخاب شدن و رای گرفتن، قول های دروغین می دهند، چرا رای دهم؟ هیچ چیزی با رای من و تو تغییر نمی کند. رای دادن بیهوده است!»



آگهی

اگر رای دادن بیهوده است، چرا هزاران نفر در طول تاریخ جهان برای به دست آوردن آن جنگیدند و بسیاری همچنان مبارزه می کنند؟

اگر ما با بی توجهی به سیاست های داخلی و انتخابات زندگی کنیم، نباید امیدی برای بهبودی جامعه خود داشته باشیم. اگر با پلتفرم یکی از احزاب سیاسی مخالف هستیم باید قدمی برداریم و عمل کنیم. می توانیم در تظاهرات شرکت کنیم و به دیدن نمایندگان منطقه خود در مجلس برویم و با آنان در ارتباط با مخالفت خود صحبت کنیم. اگر خواهان تغییرات مثبت هستیم باید سیاست مداران و تصمیم گیرندگان را از مشکلات و نگرانی های خود مطلع کنیم. اگر گوشه ای بنشینیم و با خود فکر کنیم که با رای یک نفر اتفاقی رخ نمی دهد، باید زاویه دید خود را تغییر دهیم.

همانطور که مولانا می گوید:
قطره دریاست اگر با دریاست
ورنه او قطره و دریا دریاست

رای یک نفر زمانی که به امواج دیگر بپیوندد ماننـد دریایی طوفانی می تواند سخره های بی عدالتی را صیقل دهد و یا سنگ ریزه ها را کنار بزند.

با کمال اطمینان می توانم بگویم که در تاریخ جهان سیاست مداری وجود نداشته است که بعد از انتخابات به تمامی وعده های خود آنطور که قول داده بود عمل کند. دلیل آن هم بسیار ساده است. سیاستمداران نیز مانند تمامی انسانها مصون از اشتباهات نیستند. اما آیا اگر رای ندهیم، چیزی تغییر می کند؟ آیا اگر گوشه ای بنشینیم و تنها از آنان انتقاد کنیم و با بی تفاوتی به سیاست های داخلی زندگی کنیم چیزی تغییر می کند؟

باید در ذهن داشته باشیم که با وجود همه این اشکالات، مهم ترین تحولات و اصلاحات و پیشرفت های اجتماعی ـ سیاسی بشر، به خصوص در چند دهه گذشته، در سایه انتخابات عمومی آزاد و با رای شهروندانی مثل من و شما حاصل آمده اند.

آستین های خود را بالا بزنیم و شرکت کنیم. به دموکراسی احترام بگذاریم و با شرکت در پروسه های دموکراتیک حمایت خود را از دمکراسی نشان دهیم. ما می توانیم با رای خود تغییرات مثبتی را خواهان شویم.

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید