اخلاق و سیاست ورزی ما !

وقتی کنگره ایرانیان درحال شکل گرفتن بود قرار بر این شد که تشکیلاتی حافظ منافع شهروندان ایرانی – کانادایی باشد و مشغولیتش، مسایل و معضلات شهروندی ایرنیان مقیم کانادا بوده از ورود به عرصه سیاست که پرتگاه جداییها و پراکندگیها است بپرهیزد اما از آنجا که درک این مهم همواره برای “فعال اجتماعی” ما مشکل بوده و هست، لاجرم انتظار آن میرفت که گروهی تازه از راه رسیده وسوسه بدست آوردن لقمه آماده در سر پروراند و با اندکی مکث و چاره اندیشی، دورخیز کرده به تغییر مسیر آن پرداخته، باور و سیاستهای فکری خود بر آن مستولی گرداند و چنین شد که می پنداشتیم! 

مدتها بود با شنیدن و خواندن اخبار و گزارشاتی درباره فعالیت کنگره ایرانیان و موضع گیریهای سیاسی هیت مدیره آن، قصد داشتم اعتراض خود را به شکل نوشتاری در نشریات ایرانی منعکس کنم. البته اعتراض من به هیچ وجه متوجه سیاسی بودن آنها نبوده و نیست چرا که سیاسی بودن حق و انتخاب هر کس تواند بود.( هرچند طبق اساسنامه کنگره ایرانیان، این سازمان یک سازمان غیر سیاسی است و صرفا حافظ منافع شهروندی ایرانیان – کانادایی است)، اعتراض من بیشتر متوجه این بوده و هست که نه تنها کنگره ایرانیان بلکه هیچ نهاد دیگری نمیتواند خود را صدای ایرانیان مقیم کانادا فرض کرده به نام جامعه ایرانی مقیم کانادا سیاست کاری کند. و در اذهان عمومی کاناداخود را مستقیم و یا غیر مستقیم نماینده فکری – سیاسی ما قلمداد کرده، چنین وانمود کند که نظرات آنها نظر جامعه ایرانی مقیم کانادا است. رفتاری از این دست خطای جبران ناپذیر اخلاقی است که از جانب کنگره ایرانیان بارها در ارتباط با رسانه ها و نیز مقامات دولتی کانادا سرزده است و دقیقا به همین دلیل در جلسه گفت و شنود روز یکشنیه 17 نوامبر آنها شرکت کردم تا ضمن اعتراض به چنین رفتار غیر اخلاقی از تک تک آنها تقاضا کنم به حکم اخلاق و رعایت حقوق بشر (اگر به آن اعتقادی هست)، فردیت یکایک ما ایرانیان را محترم داشته از تحمیل نظرات خود بر جامعه ایرانیان پرهیخته، محصولات سیاسی خود را در بسته بندیهایی که به نام و نشان سازمان سیاسی آنها مزین گشته است در اختیار عموم قرار دهند. قضاوت درباره نظرات آنها منوط به افکار عموم خواهد بود. به آنها گفتم که شما در حد 50 یا 100 نقر اعضا ی خود که شما را انتخاب کرده اند میتوانید اظهار نظر کرده و صادقانه عنوان دارید که نماینده بخشی از این جامعه هستید نه همه آن ! این نوشته کوتاه تهیه کردم تا نظر عموم جامعه را معطوف این نکته اساسی کنم که سکوت ما در مقابل چنین رفتارهایی موجب خسران و زیانهای بیشمار وجبران ناپذیری خواهد شد. هرکس به نوبه خود میباید به این مهم اخلاقی و مدنی یای بند باشد که شعور انسانها محترم شمرده، با شهامت و بدون سنگرگاه ساختن از تن و ایمان آدمی، با شهامت به بیان خود پردازد!

چه به جا گفته است فروید که با نقض اخلاق، انسان با توسل به غرایز خود تصمیم می گیرد و نه از روی آینده نگری، و در اینصورت شاهد شورش غرایزی خواهیم بود که کهن ترین عنصر مشترک انسان و حیوان است.



آگهی

محمد سلیمانی

Loading Facebook Comments ...

اولین نظر دهنده باشید

با یک کلیک در خبـــرنــامه سلام تورنتو عضو شوید!

و داغ ترین اخبار کانادا را سریعا در ایمیلتان دریافت کنید