این داستان نسل ما است، نسلی که در دهه 1330 به دنیا آمد؛ دهه ملی شدن نفت در ایران و دولت دمکراتیک دکتر محمد مصدق، دهه مرگ استالین و کودتای 28 مرداد، دهه مک کارتیزم، دهه کتاب شکست ناپذیر آرتور میلر و رقص راک ـ اندـ رول الویس پریسلی.

این داستان نسل ما است، نسلی که در دهه 1340 نوجوانی کرد؛ دهه انقلاب سفید شاه و قیام 15 خرداد، دهه کندی و بحران موشکی کوبا، دهه جنگ ویتنام و جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل، مارتین لوترکینگ و چه گوارا، فدریکو فلینی، استانلی کوبریک و سام پکین پا.

این داستان نسل ما است، نسلی که در دهه 1350 به سن جوانی رسید؛ دهه کودتای پینوشه علیه سالوادور آلنده، دهه مارلون براندو و «پدر خوانده»، استفن هاوکینگ و تئوری چاله های سیاه، پینگ فلوید و «نیمه تاریک ماه»، دهه واترگیت نیکسون و انقلاب در ایران.

این داستان نسل ما است، نسلی که دهه 1360 را در کابوس سپری کرد؛ دهه جنگ هشت ساله ایران و عراق، دهه گریز و پناهندگی، دهه مشت آهنین تاچر و پروسترویکای گورباچف، و تظاهرات ضد هسته ای در اروپا.

این داستان نسل ما است، نسلی که بازیهای منچستر یونایتد و آ.ث. میلان را تعقیب می کرد، نسلی که صادق هدایت و ژان پل سارتر می خواند، نسلی که برای تماشای فیلم ایتالیایی «جوانان زیر آفتاب» با شرکت آل بانو و رومینا پاور ساعت ها در صف دراز سینما ریولی می ایستاد، نسلی که گوگوش و داریوش و بیتلز و بری وایت گوش می کرد، برای اولین بار در تهران پارتی می گرفت و ودکا لایم می خورد، دوست دختر می گرفت و در چاتانوگا بستنی پاین اپل می خورد. با پیکان جوانان به شمال می رفت و همانروز برمی گشت.

نسلی که برای اولین بار در کنکور سراسری شرکت می کرد و کلاس زبان می رفت و بعد راهی آمریکا می شد و در لس آنجلس یا سانفرانسیسکو یا دالاس یا نیویورک به تحصیل می پرداخت. نسلی که در حاشیه خیابان دانشگاه برکلی با هیپی ها هم اتاق می شد، و هم به دیسکو می رفت و هم در شب های خلوت خود در ینگه دنیا، موسیقی اصیل ایرانی گوش می کرد. این است داستان نسل ما، نسل جوانان زیر آفتاب…